ΘΑΝΑΤΟΣ ΣΤΑ ΑΦΕΝΤΙΚΑ

125 χρονια απο την εξεγερση στο Σικαγο και  οι αγωνες  εναντια στην αρχουσα ταξη συνεχιζουν να εχουν την ιδια σημασια με τοτε. Οσες παραχωρησεις και εαν γιναν ολα αυτα τα χρονια απο τα αφεντικα δειχνουν να ερχονται στο τελος τους. Παγκοσμιοποιημενο ή οχι το κεφαλαιο θελει να επιβιωσει ή καλυτερα να μας γαμησει οσο δεν μπορεσε τοσα χρονια.

Δεν εχει καμια σημασια  πλεον εαν οι αποφασεις για τις ζωες μας ερχονται απο κυβερνητικους πυρηνες ή απο απροσωπoυς διακρατικους οργανισμους. Το αποτελεσμα ειναι το ιδιο οπως ιδιο ηταν και τοσα χρονια. Ειτε το δουμε μεσα απο την αναρχικη θεωρηση του διπολου καταπιεστη/καταπιεζομενου ειτε την μαρξιστικη εκμεταλευτη/εκμεταλευομενου η νεα οικονομικη/πολιτικη πραγματικοτητα εχει ως στοχο της την ισοπεδωση ολων των στρωματων αυτων που δεν ανηκουν στην νεα ταξη που αναδυθηκε μεσα απο τους χρηματοπιστωτικους οργανισμους, τα hedge funds, τις παγκοσμιες τραπεζες και οσους απο το old establishment ειχαν προνοησει και πηδηξαν στο αρμα του gambling capitalism.

Ο δρομος ειναι μακρυς αλλα και τι εγινε. Απο την στιγμη που ξερουμε πως βαδιζουμε και με ποιους στεκομαστε διπλα καθε βημα που κανουμε αποκτα την δικη του ιστορικη αξια και το δικο του ιστορικο βαρος.

Ας επαναλαβουμε το προταγμα της αφισας που στολιζει την αρχη του αρθρου ‘WORKINGMEN ARM YOURSELVES AND APPEAR IN FULL FORCE!’.

Τιποτα δεν εχει χαθει. Ολα ειναι εκει για να τα αρπαξουμε. Θελουμε και την φραντζολα και τον φουρνο.

Comments are closed.