ΚΑΡΑΜΕΛΙΤΣΑ…ΠΑΡΑΚΑΛΩ!

Την προηγουμενη εβδομαδα βρεθηκα στην Αθηνα για διαφορα πραγματα που επρεπε να κανω και να γινουν. Ισως οχι η καλυτερη περιοδος για να βρεθεις στην πρωτευουσα αλλα μια ψυχρολουσια παντα κανει καλο στο πως βλεπεις τα πραγματα.Αν και θα’ ταν δοκιμο να γραψω τουλαχιστον πως βιωσα καποια θεματα καθολη την διαμονη μου, θα θελα καταρχην να αναφερθω σε ενα θεμα το οποιο με καιει καμποσο καιρο και χρονολογικα ηρθε ουτως ή αλλως πριν πατησουμε το ποδι μας στην ελλαδα.

Στους καιρους που ζουμε καλο θα ηταν να προσεχουμε τι λεμε και τι κανουμε, για αυτο θα ηθελα προκαταβολικα να απολογηθω για την χρηση αεροπλανου και του carbon footprint που αφησα πισω μου. Ιστοριες ή μυθοι για αδελφους γνωστων που χρησιμοποιουν τρενα για να ερθουν στην ελλαδα ελεγχονται για την αξιοπιστια τους.

Το ποια εταιρεια θα κλεισεις για να πεταξεις, φυσικα εχει να κανει με την τιμη παρα με το στυλ. Λιγοι φανταζομαι θα προτιμησουν low budget airline μονο και μονο γιατι ειναι low budget οταν οι τιμες σιγα σιγα φτανουν και ξεπερνουν αυτες των κανονικων. Τουτεστιν την μια πετας με την χι και την επομενη με την ψι, φτανοντας καποια στιγμη να φτανεις στο αεροδρομιο και να σε ενημερωνουν οι υπαλληλοι εαν γνωριζεις οτι εισαι στην business class ή οχι (οπως μου ετυχε περσι)(και δεν το γνωριζα). Αυτη τη φορα η κληρωτιδα εβγαλε aegean. Δεν εχω ιδιαιτερη συμπαθεια ή αντιπαθεια προς την είτζιαν εκτος του οτι την τελευταια φορα που πεταξαμε κατι ειχε παθει το συστημα και επρεπε να ακουμε την ταινια ολη την διαρκεια που παιζοταν αντι να την ακους απο τα ακουστικα. Αυτο δεν ηταν προβληματικο μιας και ειχαν το Αντρει Ρουμπλιωφ του Ταρκοφσκι. Φανταστειτε να επρεπε να ανεχτουμε κανεναν Τζιμ Καρευ.

Δεν θα δικαιολογηθω αλλα προτιμω τον Στελαρα γιατι εχει μετοχες στην τοτεναμ και σκεφτομαι καλο θα ειναι να εχει ο ανθρωπος πεντε δεκαρες στην ακρη μπας και παρει την ομαδα αυριο μεθαυριο. Οταν ομως μπαινεις στην aegean (αξιο τεκνο της ολυμπιακαρας) βλεπεις την διαφορα αμεσως. Με το που κατσεις και πριν προλαβεις να παρεις μια ανασα ο δυστυχης, ερχονται οι αεροσυνοδοι και σου προσφερουν καραμελιτσα. Φυσικα ειναι θεμα ορεξεως εαν θα φας καραμελα ή οχι αλλα ειναι αξιοσημειωτο οτι οι περισσοτεροι απλωνουν την χερουκλα τους να αρπαξουν μια, μη τυχον και χασουν το εδεσμα. Το συγκεκριμενο either δειχνει δειγματα καλων τροπων ή οτι οι ανθρωποι ακομα λενε ναι σε οτι ειναι τζαμπα ειτε τους αρεσει ειτε οχι. Προσωπικα το συγκεκριμενο εχει αρχειοθετηθει καπου μεταξυ συμπαθητικου και παντελως αχρηστου.

Και για να το συντομευω, τιποτα απο ολα αυτα δεν ηταν η αιτια να γραψω κατι. Αυτο που πραγματικα με εξοργιζει ειναι το γεγονος οτι στο vegetarian φαγητο που δινουν ΑΝΤΙ ΟΠΩΣ ΣΤΑ ΚΑΝΟΝΙΚΑ ΝΑ ΕΧΟΥΝ ΓΛΥΚΑΚΙ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ, ΜΑΣ ΕΧΟΥΝ ΕΝΑ ΑΧΛΑΔΙ Ή ΕΝΑ ΜΗΛΟ. Χορτοφαγοι ειμαστε, δεν εχουμε να χωρισουμε κατι με την παστα και το προφιτερολ. Ετσι ειχα αποφασισει να κυρηξω ανενδοτο αγωνα κατα της παραφορης αδικιας προς την χορτοφαγικη οικογενεια, μονο που δεν ειχε τα αποτελεσματα που επιθυμουσα. Οταν αρχιζα να αναφερομαι ‘μα καλα με ποια λογικη δεν εχουμε γλυκακι’ και πριν προλαβω να τελειωσω τα επιχειρηματα μου που αρχιζαν απο το ‘μηπως ειναι αδικο’ μεχρι ‘στο πηγαδι κατουρησαμε εμεις’ η αεροσυνοδος ειχε ηδη ξεκινησει να μας βρει ενα. Αυτο εκανε τα πραγματα χειροτερα γιατι δεν με νοιαζει εαν θα φαω γλυκο αλλα να κανω my point clear. Χεστηκα για το κεικ, να με ακουσουν θελω. Ετσι αποφασισα να το γραψω και εαν τυχον το διαβασει κανεις που ειναι υπευθυνος για το κέιτερινγκ ας το εχει υποψιν του/της την επομενη φορα που θα βαζει φρουτο στο μενου.

ps. και για οσους αναρωτιουνται γιατι το συγκεκριμενο αρθρο μπηκε στο Ρεβολουτσιον tag, θα θελα να τους υπενθυμισω το βιβλιο του Ραουλ Βανεγκεμ για την Επανασταση στην Καθημερινη Ζωη. Μπορει να μην ελεγε για τα γλυκακια και τις καραμελες ο Ραουλ αλλα το νοημα ειναι το ιδιο.

ΕΜΠΡΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΑΠΟ ΤΑ ΔΕΣΜΑ ΤΩΝ ΣΤΕΝΟΜΥΑΛΩΝ ΤΩΝ CATERING.

ΟΛΟΙ ΣΤΑ ΑΕΡΟΔΡΟΜΙΑ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΑΠΟΒΑΘΡΕΣ.

Ο ΑΓΩΝΑΣ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΑΙΟΣ

Comments are closed.