Τωρα Μαλιστα. Προοδευτικη Εισαι!

Την εποχη που ημασταν παλικαρακια και αρχιζαμε να βγαινουμε εξω για καφε και τσαρκες (παναθεμα μας) οταν ερχοταν η ωρα της παραγγελιας παιρναμε σοβαρο υφος και ζητουσαμε ‘εναν φραπε γλυκο με γαλα’. Ηταν οι αθωες εποχες που ουτε να πιεις καφε ηθελες, ουτε πως τον πινουνε ηξερες. Κραταγες τα τακτα διαστηματα της καθε ρουφηξιας σχεδον με το χρονομετρο. Με το που περνουσε ο καιρος καταλαβαινες οτι χρειαζοταν upgrade το software και εκοβες ή το γαλα ή το γλυκο ή και τα δυο εαν ησουν ανθρωπος της περιπετειας. Και εαν πιστευες οτι η εξελικτικη πορεια στον κοσμο των ροφηματων ειχε τελειωσει, θα επρεπε να θυμασαι τι λεγαν οι μεγαλυτεροι ‘never take anything for granted’.
Φαστ Φοργουορντ στα φοιτητικα χρονια που τοσο τα εχουν δοξασει, ποιητες, τροβαδουροι κ χαραμοφαηδες διαφορων εποχων. Εκει λοιπον, μεσα στις σκοτουρες των εξεταστικων, των συγγραμματων, του αγχους κ της προσπαθειας να ξυπνησεις εστω μια μερα πριν τις 12 και με τις τσιμπλες ακομα να σε δυσκολευουν να δεις μπροστα σου, εφτανες μια καταραμενη μερα και εκει που ησουν ετοιμος να βαλεις ζαχαρη συνειδητοποιουσες οτι σου εχει τελειωσει.
Στα επομενα δευτερολεπτα που ακολουθουσαν, οι αποφασεις ηταν τοσο βαριες και σημαντικες που αυτο της ΓΕΝΟΠ-ΔΕΗ να κοψει το ρευμα δεν πιανει μια μπροστα τους. Μεσα σε αυτον τον κυκεωνα σκεψεων συνεβαιναν επισης τα εξης πραγματα.
Α. Βαριοσουνα
Β. Δεν ειχες φραγκα
Γ. Ηταν μακρια
Δ. Βαριοσουνα, δεν ειχες λεφτα και ηταν στου διαολου….

Και τοτε επαιρνες μια σημαντικη αποφαση που θα αλλαζε τον τροπο που θα απολαμβανες τον καφε σου και θα εβαζε σε οικονομικους μπελαδες τους τευτλοπαραγωγους της Βορειου Ελλαδας.
Αυτη η γευση του καφε εκεινη την στιγμη ειχε μια περιεργη ομορφια. Πρωτα απ’ ολα ηταν πικρος αλλα σου αφηνε ενα αμαρτωλο συναισθημα ευχαριστησης. Ενιωθες πικρα αλλα δεν σε ενοιαζε και παρα πολυ.

Το ντερμπυ ανοδου κ η πρωτη ηττα
Αυτο το 1-0 λοιπον εχει αυτην την περιεργη γευση. Μια πικρια και απογοητευση γιατι χασαμε τον αγωνα (και φαγαμε τσαμπα γκολ) αλλα και μια ευχαριστηση για τον τροπο που η ομαδα σταθηκε, επαιξε και αντιμετωπισε την ομαδα του Κεραυνου. Με ενα απουσιολογιο που θυμιζε ‘παλιες καλες εποχες’ και με περιορισμενο ροστερ για την συναντηση, οι οιωνοι δεν φανταζαν ο,τι καλυτερο. Η ομαδα ομως εδειξε τον μεγαλο χαρακτηρα που εχει και γιατι η φανελα μας ειναι τοσο βαρια. Μπορει να ειμαστε γεννημενοι για τα μεγαλα ματς και τις σημαντικες συναντησεις. Μπορει. Οπως και να εχει παντως οσο και εαν χαλαστηκαμε απο την ηττα, αυτη ειναι η Προοδευτικη που εχουμε στο μυαλο μας. Μια ομαδα με ψυχη και συνειδηση του τι ακριβως ειναι και τι αντιπροσωπευει στο γηπεδο. Μια ομαδα βγαλμενη απο τις λαικες γειτονιες της Ανω Τουμπας (τοτε) και των λαικων συνελευσεων (τωρα). Μια ομαδα που θελει να παιξει ποδοσφαιρο. Μια ομαδα που θελει να δειξει τι ακριβως ειναι το ποδοσφαιρο και γιατι τοσος κοσμος παθιασμενα ασχολειται με αυτο το εγχειρημα. Χιλια μπραβο στους παικτες μας.

Comments are closed.