Proo Drank the Conium

Μια μερα που το παγκοσμιο ποδοσφαιρο θρηνει τον χαμο του Socrates, η δικια μας μεγαλη αγαπη αντι να μας γεμισει χαρα και την εστια των Ποντιων γκολ, εφαγε ενα προς το τελος και εκανε μαγκες τους νεοφωτιστους.

Ωραια, ετσι θα μου πειτε ειναι το ποδοσφαιρο. Μπορει να ειναι ετσι αλλα επισης ποδοσφαιρο ειναι να βαζεις την μπαλα στα διχτια και οταν εισαι καλυτερος να κερδιζεις. Βεβαια ειμαστε Προο και την βλεπουμε αλλιως. Αλλο το ενα και αλλο το αλλο. Οσο και εαν ενα κομματι της Εκρηξης, ο κοσμος δηλαδη,  πηγαινει στο γηπεδο,  βγαζει γουστα,  περνα καλα,  ευχαριστιεται την φαση, το αλλο κομματι του, το ποδοσφαιρικο, λειτουργει με ορους ποδοσφαιρικους. Η νικη ειναι νικη και η ηττα ειναι ηττα. Ετσι τα μετρας τα πραγματα. Μονο στην ενοργανη κερδιζει αυτος που εκανε το καλυτερο προγραμμα. Στο ποδοσφαιρο δεν θυμαμαι να δωσαν βαθμους σε κανεναν επειδη επαιξε ομορφη μπαλα και ηταν ατυχος. Εαν δεν μπει το τοπι, βαθμοι γιοκ.

Ο Sócrates, η Democracia Corinthiana kαι εμεις ως Προο
Το μουντιαλ του ’82 ηταν το πρωτο που θυμαμαι να εχω δει και να καταλαβαινω και καποια πραγματα. Οι εποχες ηταν τοσο διαφορετικες οπου το ποδοσφαιρο δεν ηταν καθημερινο πιατο στην τηλεοραση, δεν υπηρχαν live αναμεταδοσεις απο αλλα πρωταθληματα, δεν εβλεπες ‘τα γκολ απο το εξωτερικο’, δεν ηξερες πολλα πολλα για τους παικτες, τις ομαδες, την ποδοσφαιρικη κουλτουρα και παει λεγοντας. Οπότε καθε διοργανωση ηταν χρυση ευκαιρια να δεις και να μαθεις πραγματα, μιας και δεν ακουγες/εβλεπες καθε 5 λεπτα τον Ροναλντο, τον Μεσι και τον Μπεκαμ να σου προτεινουν σαμπουαν ή ξυραφακια οταν δεν παιζουν μπαλα. Ο Socrates ηταν μια απο αυτες τις μορφες που ειτε υποστηριζες την Βραζιλια ειτε οχι, ειχε ενα στορυ απο πισω του, που αποκλειεται να σε αφηνε ασυγκινητο.
Αριστερος με προτυπα τον Fidel και τον Che, διασημος καπνιστης, ιντελεκτσουελ, γιατρος, αντικαθεστωτικος, υπευθυνος για την οριζοντια οργανωση της ομαδας των Κορινθιανς, α! και σπουδαιος ποδοσφαιριστης για να μην το ξεχασουμε. Και εαν καποια απο τα παραπανω κατι σας θυμιζουν, η ταυτιση δεν σταματα μονο εκει. Ο Σόκρατες, ο οποιος αρνιοταν να παιξει επαγγελματικα προτου παρει το πτυχειο του, προς απογοητευση των οπαδων της ομαδας του οταν σκοραρε, δεν επιδιδοταν σε ξεφρενους πανηγυρισμους, κρατωντας μια διαφορετικη σταση προς την ποδοσφαιρικη κραταιουσα αποψη, βαζοντας αλλα χαρακτηριστικα και αλλες αξιες στο τι σημαινει νικη και επιτευξη τερματος.
Και μονο το οτι ηταν μεγαλος ποδοσφαιριστης, αριστερος, καπνιζε οσο περισσοτερο μπορουσε (φανταζομαι θα επινε και κανα ξυδι) θα εφτανε να τον θυμομαστε και να γραφαμε κατι για αυτον.

Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΩΝ ΚΟΡΙΝΘΙΑΝΣ

Η αμερικανοφερμενη* Χουντα του 1964 στη Βραζιλια ειχε ολα αυτα τα χαρακτηριστικα που εχουν τα καθεστωτα τετοιας μορφης. Ξυλο, κυνηγι αριστερων, φυλακισεις, απαγορευσεις, υποταγη, στερησεις βασικων μορφων ελευθεριας, ξυλο, κυνηγι, φυλακισεις…Εικοσι χρονια μετα η Χουντα ηταν ακομα εκει, οπως και στις περισσοτερες χωρες στην Λατινικης Αμερικης. Ο ψυχρος πολεμος σε ολη του την μαλακια, αν και αυτο ειναι αλλη συζητηση.
Μεσα σε ολα, ακομα και η λεξη δημοκρατια ηταν απαγορευμενη οσο και εαν ακουγεται γελοιο ή χοντρο αυτες τις μερες. Ο Σόκρατες μαζι με τον αριστερο μπακ (η θεση του στο γηπεδο ηταν αριστερα) Wladimir αποφασισαν να παρουν ολοι, ως ομαδα τις τυχες στα χερια τους. Με αναταση χεριου αποφασιζαν πως θα παιξουν, ποτε θα κανουν προπονηση, ποτε θα φανε, εαν θα πρεπει να πανε να μεινουν στο ξενοδοχειο πριν τους αγωνες, τι πρεπει να κανουν και πως πρεπει να το κανουν. Ολοι ισοι και ισοτιμα. Οριζοντια και με καμια επεμβαση απο την διοικηση. Βαλανε τις λεξεις Democracia Corithiana στις φανελες (τοτε που οι φανελες δεν ειχαν ονοματα αλλα μονο τα νουμερα), κρατουσαν πανο στο γηπεδο, οπως βλεπετε και πιο πανω, προτρεπαν τον κοσμο να παει να ψηφισει στις εκλογες, παλι με τυπωμενα μηνυματα στις μπλουζες, κερδιζαν πρωταθληματα και ολος ο κοσμος μιλουσε για την πιο ιδιοτυπη μορφη ποδοσφαιρικης οργανωσης.
Απο την αλλη η Βραζιλια του ’82 μπορει να μην κερδισε το κυπελλο αλλα ηταν μία απο τις μεγαλυτερες, τις πιο συναρπαστικες, τις πιο ομορφες ομαδες που δεν κερδισε κατι εκτος της εκτιμησης και της αγαπης του κοσμου οπως η Ουγγαρια το 56, η Ολλανδια το 70 και ετσι οπως το παμε και η Προοδευτικη Τουμπας.

Και οχι, δεν εχω ξενερωσει ακομα απο την ηττα. Γνωριζω οτι εαν ημουν στο γηπεδο, μπορει και να μην ημουν ετσι αυτη την στιγμη αλλα εαν μαθαινεις για μια ακομα φορα οτι εχασες τα αχαστα και στο τελος εχασες…ε! να το χεσω το καλο ποδοσφαιρο.

* οπου αμερικανο- βαλτε Ηνωμενες Πολιτειες. Ειναι κριμα για τους υπολοιπους κατοικους της ηπειρου να χρεωνονται τις μαλακιες των ΗΠΑ.

Comments are closed.