the language barrier

Ημαν τις προαλλες σε μια παμπ κ εβλεπα τον αγωνα των spurs με αυτη την ομαδα απο το Δυτικο Λονδινο, που σε μια νυχτα μεσα γιναν αυτο που ειναι τωρα οταν ρωσοι ολιγαρχες αποφασισαν να ριξουν τα αιματοβαμενα ρουβλια τους, κλεμενα απο τις κατακτησεις και τις στερησεις του σοβιετικου λαου, στην ομαδα.

Εκτος απο τον κοσμο που ειχε ερθει στην παμπ για να δει τον αγωνα ειχε και αρκετους αλλους οι οποιοι λογω των ημερων ηταν σε μια festive διαθεση. Τουτεστιν σου τα σπαζαν ολιγον αλλα χαλαλι.
Καποια στιγμη προς το τελος και ενω οι τυποι μπροστα μου αλλαζαν συνεχεια και την μια μιλουσαν, την αλλη παιζαν μπιλιαρδο, την αλλη νταρτς και παει λεγοντας, ενας απο αυτους εκει στα ‘ααα’ και στα ‘οοο’ που παιζαν στην ατμοσφαιρα γυρναει και με ρωταει με χαρουμενο υφος θα ελεγα:
-chelsea fan?
και εκει ηταν το το ζητημα της γλωσσας.
διοτι αντι να συνεχισω να κοιτω επιδεικτηκα προς την οθονη και με τελειως αχρωμη φωνη να ψιθυρισω ‘ (ρε φιλαρακι) εγω ειπα τιποτα για την μανα σου? δεν μπορουσα να το κανω και αντ’αυτου επρεπε μονο να κοιταξω προς την οθονη και να μορφασω κατι αλλοκοτο ωστε να κανει τον φιλικο κατα τα αλλα φιλο να γυρισει στην παρεα του και να μην ασχοληθει ξανα με το τι ομαδα ειμαι.

Βεβαια εαν μενεις στην Ελλαδα δεν μπορεις να καταλαβεις το δραμα που νιωθουμε καποιες φορες εμεις εδω στα ξενα. Ειναι δυσκολα θα μπορουσα να πω. Να πρεπει δηλαδη πρωτα να γυρισεις σπιτι για να βρεις καποιον που να σε καταλαβαινει και μετα να αρχισεις να φωναζεις. Δραμα παιδι μου, δραμα σου λεω.

Comments are closed.