0-2, 3-2, 3-3 μμμ…αντε βρες τιτλο!

Ωραια και μετα τον σκοπελο του τιτλου, το αρθρο.

Ματς στο οποιο τα ‘ποδοσφαιρικα’ κλισε θα πρεπει να κανουν παρτι. Κατι απο ‘ματσαρα’, κατι απο ‘δεν συνισταται σε καρδιακους’, κατι απο ‘χιτσκοκικο φιναλε’, ‘επικη ανατροπη’, ‘διαφημιση’ και διαφορα παρομοια. Α, βαλτε και το δικο μας ‘γιατι προο εισαι’ και την βρηκαμε την ακρη.

Η αναγνωση του αγωνα φυσικα, εχει πολλες γωνίες και η καθε της πτυχη διαφορετικη αξια. Πριν ξεκινησουμε μονο και μονο απο την διακυμανση του σκορ και τα λιγα σχολια μας τρεξαν τα σαλια και λερωσαν την καθαρη κυριακατη μπλουζα που φορουσαμε.


ηττα, ηττα, νικη, νικη, νικη…ε…ισοπαλια

Ξεκινωντας οσο πιο χαλια γινοταν, μειναμε πισω στο σκορ με δυο γκολ και η Καλλιθεα παυλα Παναγια αγναντευε την Καλη Θεα απο τις πρωτες θεσεις του ομιλου μας. Ανευ να παιξει καλη μπαλα με 0-2 στο ημιχρονο τι θα μπορουσε να παει σκατα.
κουκου τζα!
Μια ψυχομενη Προοδευτικη σε επιθεση διαρκειας και με μια απιστευτη καρδια πρωταθλητη και ουχι ουραγου βγηκε στο δευτερο και σκορπιζε την Παναγια (τους) στους δεκα ανεμους κανει την επικη ανατροπη, βαζει τα τρια γκολ που θα την βαλουν μπροστα στο σκορ και παει για νικη-σταθμο-turning point, παει και για τεταρτο και εκει που ολα δειχναν οτι τον βγαλαμε τον λαγο απο το καπελο ηρθε το εμμεσο στο τελος και εσωσε/εδωσε στην Παναγια την Φανερωμενη εναν βαθμο και εμας πονοκεφαλο για το πως να δουμε το αποτελεσμα.

snatch victory from the jaws of defeat
ή
snatch defeat from the jaws of victory

Βεβαια εμεις φεραμε χι και ο πιο πανω τιτλος ειναι λιγο παραπλανητικος αλλα απο την αλλη η εναλλαγη του σκορ και των συναισθηματων κατα συνεπεια δικαιολογει το διπολο νικη/ηττα. Μεγαλη εμφανιση μετα απο ασχημη αρχη και απογοητευτικο τελος μετα απο το τρελο comeback. Ενω στο ημιχρονο θα επαιρνες το χι για να σωσεις την ημερα και στο 80κατι σκεφτοσουν ‘Αντε φερτε την Μαρτιου και ας ειναι Ιανουαριου ακομη’, στο 88 βαραγες το κεφαλι σου στα τσιμεντα και καταριοσουν την Παναγια (τους) και δεν ηξερες τι να κρατησεις? Τον χαρακτηρα που δειξαμε, την αγωνιστικη ανακαμψη, το σπιριτ, την ομαδικοτητα, το οτι δεν το παρατησαμε, τα τρια γκολ ή τα δυο που φαγαμε τζαμπα στην αρχη, τα οποια δε γαμεις θα σκεφτεις μετα την ανατροπη του δευτερου μερους και μετα θα σου ‘ρθει η ισοφαριση και θα εχεις καθε δικαιωμα να εισαι εσυ αυτος που φυγεις απογοητευμενος απο το γηπεδο.

Απογοητευμενος για τους λαθους λογους, Μπερδεμενος για τους σωστους

Διοτι οταν φευγεις με το χι, εχοντας μπει στο δευτερο με την πλατη στον τοιχο απο ομαδα που παει για πρωταθλημα, τουλαχιστον βασει βαθμολογιας, τοτε κανονικα θα επρεπε να ησουν  εσυ αυτος που θα χαιροταν με την ληξη. Το οτι δεν ησουν λεει πολλα. Για εσενα, για την προσπαθεια, για αυτο που εκανες στα 45 λεπτα μετα το ημιχρονο. Απογοητευση γιατι δεν κερδισαμε εναν αγωνα, ο οποιος ηταν χαμενος καποιες στιγμες πιο πριν. Ποσο μεγαλη ψυχη και παθος δειξαμε τελικα για να φτασουμε σε τετοια συναισθηματα. Ωριμωτητα (ποδοσφαιρικη) , κλαση και υποσχεσεις για τον δευτερο γυρο. Μπερδεμενοι ολοι μας εαν αυτο που εγινε ηταν για να χαρουμε ή να κλαψουμε.
Ψευδοδιλημματα θα λεγαν καποιοι.

ΑΣ ΑΡΧΙΣΕΙ Ο ΔΕΥΤΕΡΟΣ ΓΥΡΟΣ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΤΗΣ ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΗΣ

ΦΕΡΤΕ ΜΑΣ ΤΗΝ ΜΑΡΤΙΟΥ

θα λεγαμε εμεις.

Comments are closed.