KEEP CALM AND PLAY YOUR FOOTBALL

(πρωτα απ ολα η απουσια ποστ δεν ειχε να κανει με το γεγονος οτι ημουν απογοητευμενος αλλα κυριως γιατι ανανεωνα καποιες σελιδες του μπλογκ). Και με αυτην την ντριμπλα περναω στο καθεαυτο αρθρο της περιστασης.

Τα Keep calm and carry on ποστερ (τα οποια εαν εχετε κανει καμια βολτα στην Αγγλια τα τελευταια χρονια θα τα δειτε παντου) ειχαν δημιουργηθει απο την Βρετανικη Κυβερνηση λιγο πριν τον Δευτερο Παγκοσμιο Πολεμο με σκοπο την ανυψωση του ηθικου των κατοικων των πολεων που θα δεχονταν τους βομβαρδισμους της Λουφτβαφε. Επειδη τα στρατηγικα σχεδια αλλαξαν, το συγκεκριμενο ποστερ μπηκε στο χρονοντουλαπο μεχρι τις αρχες του 2000. Τοτε οταν ανακαλυφθηκε ξανα εγινε γκραντε επιτυχια και πλεον το βλεπεις οπου κατσεις και οπου σταθεις. Βεβαια επειδη el capitalismo δεν ειναι μαλακας και επειδη ολοι αυτοι οι graphic designers/illustrators πρεπει και αυτοι να βγαλουν το ψωμι τους, βγαλαν τοσα πολλα και διαφορετικα (check here) αρκετα εκ των οποιων ειναι (το λιγοτερο που εχουμε να πουμε) διασκεδαστικα.

Ας παμε στα δικα μας τα οποια δεν ειναι ακομα τοσο διασκεδαστικα. Ισοφαριση στο 89 για ακομα μια φορα και καρμπον το ματς του πρωτου γυρου. Εαν κατσουμε και δουμε τι βαθμους εχουμε χασει απο το 88 και μετα σε ολη την χρονια θα μας πιασει καταθλιψη. Εαν προτειναμε στην ΕΠΣΜ να τα ληγει τα ματς μας λιγο πριν το τελος θα ηταν μια λυση. Βεβαια θα γινομασταν ο περιγελος της πολης χωρις να καταλαβαιναν τον βαθυτερο αυτοσαρκασμο που θα ειχε η προταση μας. Ετσι μας μενει να προσεχουμε λιγο περισσοτερο ή να εχουμε αβανταζ δυο γκολ οταν πλησιαζουμε στα τελευταια λεπτα. Ευκολα να τα λες, δυσκολα οταν εισαι στο pitch θα μου πουν καμια ενδεκαρια ανθρωποι. Θα συμφωνησω. Ειναι σαν το γνωστο οτι αυτοι που φωναζουν ‘αντε ρε μοσχαρι’ και ‘δεν μπορεις να παρεις τα ποδια σου, κρεας’ ειναι κατι τυποι με μοσχαροκοιλιες, υπερβαροι, στο ενα χερι το τσιγαρο, στο αλλο κανενα κομματι πιτσα (εαν το βλεπουν σπιτι αραχτοι στην πολυθρονα) και την τελευταια φορα που ειχαν αθληθει ηταν στο Γυμνασιο πριν 25 χρονια. Οπως γνωριζουν καποιοι, το γυμνασιο το τελειωσα πριν 22 χρονια.

Και αφηνω τις παπαρολογιες καπου εδω. Τα xι προφανως ειναι μερος του παιχνιδιου και κανεις δεν μας εγγυαται τους τρεις βαθμους. Το ξαναγραψαμε και αλλου. Δεν προσεξαμε και φυσικα δεν μας αξιζε. Η διαφορα ειναι οτι με την συνολικη παρουσια μας στο πρωταθλημα φετος οι 12 βαθμοι που εχουμε φανταζουν λιγοι. Με αλλα λογια εαν ειχαμε 20+ και φερναμε το xι προχτες δεν θα μας πολυ ενοχλουσε. Θα ηταν αυτο που λεγαμε πριν οτι ειναι μερος του παιχνιδιου. Βεβαια το ποδοσφαιρο δεν αναλυεται μονο απο τους βαθμους. Κοιταξτε τις αλλες ομαδες εκει γυρω με εμας. Η ΑΕ Χαριλαου η οποια μας κερδισε και ειχε δειξει σωστα στοιχεια. Μετα τον αγωνα με τον Αγ.Δημητρη που εγινε η πρωτη ομαδα που εφαγε γκολ απο τους πιτσιρικαδες, χανει απο Ποντιους, την Ελπιδα, τρωει τρια απο το Κολεγιο και ξανα χανει με κατεβασμενα χερια απο την Καλλιθεα (συν κοκκινες και μιζερια στην κερκιδα). Πηγασος: τεσσερα  απο τα Χελιδονια προχθες, τρια απο τον Μαλεξ το Σαββατο και αλλα τεσσερα απο την Μαρτιου πριν κανα δυο βδομαδες. Αισχυλος: εξι απο το Κολεγιο αν και στα προηγουμενα ηταν δυνατος. Ποντιοι και Ελπιδα ή του υψους ή του βαθους. Και φτανουμε σε εμας. Οι εξι ηττες μας ηταν ολες με ενα γκολ διαφορα. Τα 19 γκολ σε 14 αγωνες ειναι οσα εχει δεχτει και το Κολεγιο που ειναι δευτερο. Η ομαδα οταν επαιζε ασχημα ή εστω μετρια ποτε δεν εδειξε στοιχεια διαλυσης και να πεσει σε επιπεδο καφενειου. Οι πιο πανω ομαδες ολο και το γυροφερναν το ‘ενα μπουρδελο ειμαστε’. Εμεις ποτε. Η ουσια ειναι φυσικα οτι η ομαδα συνεχιζει και κανει αυτο που πρεπει. Να παιζει το ποδοσφαιρο που ξερει και να υπαρχει στο γηπεδο ως συνολο και ως μια οντοτητα. Ενα ζωντανο εξελισσομενο προτζεκτ. Μια ομαδα που εχει σκοπο και δεν θυσιαζει το παιχνιδι  και τις αξιες της. Απο την στιγμη που κανουμε αυτο που πρεπει, τα αποτελεσματα θα ερθουν. Δε μπορει να μας φτυνει ετσι η τυχη. Ειμαστε ‘μοβορικοι ανθρωποι εμεις. Θα παθουμε κανενα τραλαλα και θα γινει της κολασεως.

Χ IS FOR ΧΕΛΛ

Μετα το Dial M for Murder (1954) του Χιτσκοκ  το συγκεκριμενο μοντελο (ενα γραμμα) is for κατι (που να αρχιζει με το ιδιο γραμμα) ηταν πολυ συνηθες. Τουλαχιστον στις αγγλοσαξονικες χωρες. Τωρα και σε εμας. Και για οσους πιστευαν οτι το  ‘Χ ειναι για τα Χελιδονια’ ειναι γελασμενοι.

Η παλια ομαδα της Προοδευτικης ειχε τις δικες της αντιπαλοτητες και κοντρες με διαφορες ομαδες της πολης. Με την Πυλαια (τον Εθνικο και την ΑΕ), τον Αχιλλευς της Τριανδριας, την ΜΕΝΤ προφανως οπως και την Ελπιδα (την παλια) λογω Τουμπας και αλλες που δεν γνωριζουμε αλλα σιγουρα θα υπηρξαν κατα καιρους και αναλογα με τις κατηγοριες και τα ντερμπυ που επαιζε. Η σημερινη Προοδευτικη ή Εκρηξη για τους φιλους, ευτυχησε να κανει γρηγορα φιλιες. Με το πρωτο ματς με τον Φανουρη, το νερο μπηκε στο αυλακι. Η Μαρτιου ακουλουθησε και παραμενει πιστος συντροφος στα ντερμπυ. Ο Φοινικας μας τελειωσε αλλα τουλαχιστον εχουμε την Ελπιδα (την καινουργια) για τοπικο ντοπαρισμα. Ο Φανουρης εγινε Αισχυλος και τεινουμε να ξεχασουμε το νουμερο 2 (ή το 3 ηταν?).  Κατι Περα και κατι Κολεγια δεν μας γεμιζουν το ματι. Τα Χελιδονια ομως? Αλλη αισθηση. Και ενω οταν παιζεις με τον Μελιτεα και τον Μ.Αλεξανδρο και την ΑΕ Χαριλαου νιωθεις κατι βαρυ στην ατμοσφαιρα λογω ιστοριας με τα Χελιδονια τι να νιωσεις? Ενα αισχος για αρχη ειναι οτι πρεπει. Μικροτητες θα πειτε. Μπορει αλλα δεν το αρχισαμε εμεις. Και πρεπει να το συνεχισουμε, θα με ρωτησετε. Οχι θα απαντησω.

ΑΛΛΑ ΚΑΝΤΕ ΤΟΥΣ ΤΗΝ ΖΩΗ ΚΟΛΑΣΗ ΚΑΙ ΣΤΕΙΛΤΕ ΤΟΥΣ ΑΔΙΑΒΑΣΤΟΥΣ ΝΑ ΜΑΘΟΥΝ ΤΙ ΘΑ ΠΕΙ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ

ΦΕΡΤΕ ΤΑ ΧΑΜΟΓΕΛΑ ΣΤΑ ΠΡΟΣΩΠΑ ΜΑΣ

ΡΙΞΤΕ ΤΟΥΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΟΡΥΦΗ Κ ΑΡΧΙΣΤΕ ΤΟ ΤΡΕΛΟ ΣΕΡΙ

Και επειδη τα δυο τελευταια ματς που παιξαμε μαζι τους ηρθανε 1-1 και ειμαστε μαστορες του xι, θα φανταζε οκεϊ ακομα ενα με ομαδα κορυφης. Οχι και παλι Οχι. 90 λεπτα τιμωριας και χλευασμου. Δεν ειμαστε χωριο. Keep calm και καντε αυτο που κανετε παντα. Παιξτε μπαλα και αφηστε τους αλλους να σας χαζευουν.

Οσο για το παρτυ, ριξτε και μια γυροβολια και για εμας που ειμαστε στα ξενα.

και για το τελος

WHO THE FUCK NEEDS ABRAMOVICH, WHEN WE HAVE…

Κρίση, γαμιέσαι στη δουλειά, λεφτά δεν έχει κανείς, απεργείς που πα να πει δουλεύεις αλλά δεν κάνεις δικαστήρια (για να πληρωθείς) = χάλια φάση > πιο χάλια φάση από τον εργάτη που ξέρει ότι απεργία είναι να μην δουλεύεις και να μην παίρνεις λεφτά, τρέχεις Αθήνα Θεσσαλονίκη και όπου γης, γαμοσταυρίζεις, πεθαίνεις στην κούραση και περιμένεις, σαν τον ανθρακωρύχο του Νιούκασλ, τον docker του Λίβερπουλ, τον κάθε προλετάριο αυτού του κόσμου με ποδοσφαιρική κουλτούρα, αυτήν τη γαμημένη (fucking) ομάδα να σου προσφέρει, ένα κρύο, βροχερό, αγγλικό Σάββατο σαν και σήμερα, αυτήν τη γαμημένη (fucking) ρίγα βυσσινί σε αυτή τη μαύρη τη ζωή.

ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΓΙΑ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ!  


Comments are closed.