Π is for ‘Παρτε Δυο Να Μας Θυμαστε’

Αρκετοι θα διαμαρτυρηθουν οτι το ‘Π ειναι για την Προοδευτικαρα’ μας κατι στο οποιο θα τους δωσω δικιο αλλα μιας και το εφερε ετσι η ημερα ας κανουμε μια μετατροπουλα.

Τοσο καιρο που τα αποτελεσματα δεν ηταν τα καλυτερα οι λεξεις βγαιναν ποταμος προς το πληκτρολογιο. Σημερα σαν να στερεψαμε. Για να δουμε.
Το που μεγαλωνει ο καθενας εχει μεγαλη σημασια και στην ποδοσφαιρικη κουλτουρα που θα παρει. Και οχι μονο εαν θα υποστηριζει την ταδε ομαδα ή την δεινα. Αναλογα με το τι βλεπει και με το τι ακουει αντε και με το τι διαβαζει καθοριζει και την σταση του στο ποδοσφαιρικο συμπαν που εχει επιλεξει να μπλεχτει (και οταν λεω να μπλεχτει εννοω τις εβδομαδες εκνευρισμου, απογοητευσης κτλ που θα του προσφερει η ομαδα της αρεσκειας του). Αλλα χαρακτηριστικα παλι που σε κανουν διαφορετικο απο καποιον που π.χ. προερχεται απο την Σκανδιναβια ειναι το πως βλεπεις το φαουλ. Αν εσυ για διακοσα χρονια βλεπεις τους παικτες σου να ξαπλωνουν κατω σα τα κοτοπουλα και να ζηταν φαουλ, τοτε θελοντας και μη θα αρχισεις να πιστευεις οτι αυτο ειναι το φαουλ. Εχει καλως αλλα δεν θελω να μιλησω για το φαουλ. Για διακοπες θελω να σας πω. Οχι φυσικα οτι ετοιμαζομαι να παω πουθενα ουτε να μιλησουμε για το πως περασα στη Β.Ουαλια την πρωτοχρονια. Αλλα για το πως διαχειριζονται πολλες φορες τους ποδοσφαιριστες τους εδω στην αγγλια, οι συλλογοι ή οι προπονητες οταν τα πραγματα δεν πανε καλα, οταν υπαρχει ψυχολογικη πιεση, οταν το προγραμμα γινεται βαρυ κτλ. Ενω λοιπον εμεις εχουμε μεγαλωσει με την λογικη οτι οταν κατι στραβωνει, απο τη επομένη και μετα θα πρεπει να υπαρξει σιδερενια πυγμη και στρατιωτικη πειθαρχια, εδω στην αγγλια τους στελνουν για διακοπες στην Καραϊβικη και για γκολφ στο Ντουμπαϊ. Αυτο δεν σημαινει βεβαια οτι οταν θα γυρισουν θα βγαζουν φωτιες οι παικταραδες αλλα το οτι το μυαλο τους ξεκολλησε απο το ποδοσφαιρο και την πιεση, τους ειναι αρκετο. Οι φιλαθλοι απο την αλλη δεν θα αρχισουν ‘ρε τα ρεμαλια θελουν και διακοπες, δε βλεπουν τα χαλια τους’, ουτε θα πουν κατι εαν ερθουν και φανε καμια πενταρα. Και επιστρεφω στην Ελλαδα. Ποια θα ηταν η αντιδραση εαν ακουγαν οτι η ομαδα φευγει για 5 μερες στην Ιαμαϊκα? Το λιγοτερο να τρεχαν στα αεροδρομια και να τους βαζαν πισω στο ταξι για προπονηση.
Και τι εχουν να κανουν ολα αυτα με εμας? Σε μια μικροτερη κλιμακα το Παρτυ της Παρασκευης επαιξε τον ρολο του. Το οτι ο ποδοσφαιρικος αγωνας δεν ηταν το μονο πραγμα στην σκεψη μας ολη την εβδομαδα βοηθησε στην απονευρωση της καταστασης. Το οτι περνας καλα με κοσμο, φιλους, συντροφους σε βοηθαει να χαλαρωσεις. Παιρνει λιγο απο την πιεση.  Αδειαζει το μυαλο απο την μαυριλα των αποτελεσματων. Καθαριζει την σκεψη. Αν και ολα αυτα δεν σημαινουν οτι απαραιτητα βοηθησαν ή παιξαν καθοριστικο ρολο, κανεις δε μπορει να αντικρουσει οτι μπορει και να παιξαν. Confusing? Οτι και να ηταν παντως δεν μας χαλασε. Και τωρα στο καθεαυτο κομματι για το ματς.
ΤΑ ΧΕΛΙΔΟΝΙΑ
Τα Χελιδονια της μιας ηττας και των τριων xι, ενα εκ των οποιων με εμας, σιγουρα δεν περιμεναν κατι τετοιο. Οποιες ομαδες αντιμετωπισαν απο το δικο μας γκρουπ (βαθμων) ειτε χασαν με κατεβασμενα χερια ειτε χασαν γιατι δεν ηταν καλοι για να κερδισουν. Οπως γραφαμε, εμεις ως Προοδευτικη, ποτε δεν πεσαμε στην αγωνιστικη λουμπα της ομαδας καφενειο. Αυτο οχι μονο ως συμπεριφορα στο γηπεδο αλλα και σαν συνολικη παρουσια. Μια συμπεριφορα και μια διαθεση που εδειχνε σε ολους μας οτι αργα ή γρηγορα κατι θα γινει και θα παψει να μας φτυνει η τυχη.
ΕΜΕΙΣ
Οταν τα τελευταια νεα με το ποιοι ειναι τραυματιες και ποσοι ειναι σχετικα ανετοιμοι εφτάσαν στα αυτια μας, τοτε το πρωτο πραγμα που σκεφτηκαμε ηταν ‘γιατι οχι ακομα ενα xι.βαθμος ειναι και αυτος’. Αν και δεν μαθαμε παρα το τελικο αποτελεσμα, εαν μας ερχοταν τεξτ με το 0-1, η σκεψη μας θα βουλιαζε περισσοτερο στα νερα της απογνωσης.
ΒΑΛΟ ΓΚΟΛ, ΒΑΛΟ ΓΚΟΛ
ΒΑΛΟ ΚΙΑΛΛΟ ΓΚΟΛ

Εαν χρειαζοταν να πονταρεις την ζωη σου στο ποιος παικτης θα σκοραρε χτες, αυτος μαλλον θα ηταν ο Βαλο. Με τρια γκολ σε δυο ματς δεν χρειαστηκε να σκεφτει προς τα που πεφτει το διχτακι οταν σηκωνοταν για την κεφαλια.
Μια ισοφαριση που δεν εμοιαζε με καμια αλλη. Αλλα μιλαμε και για μια ομαδα η οποια σιγουρα δεν μοιαζει με καμια αλλη. Εντεκα παικτες που θα δωσουν τα παντα αν και απο τις προηγουμενες φορες θα ανταμειφθουν με το μινιμουν. Καλλιθεα και Μαρτιου μας ξεφυγαν. Αυτη η ισοφαριση ομως ηταν κατι το διαφορετικο. Η καρδια και η ψυχη αυτης της ομαδας το ηξερε. Τα χελιδονια το ξεραν και αυτα. Το νιωσαν στα αποδυτηρια στο ημιχρονο.
ΚΑΤΣ(ΟΥ) ME IF YOU CAN
και μετα απο αυτο ξεραμε οτι δεν υπαρχει επιστροφη. Μπαιναμε στα τελευταια λεπτα με αλλο αερα. Το ξεραμε και το ξεραν. Το ποταμι δε γυριζει πισω που λεγε και ο Αντρικος. Μια νικη που ηταν ολη δικια μας. Μια νικη που μας αξιζε και ηρθε οσο πιο Προοδευτικα γινοταν. Με παθος, με καρδια και πολλες συγκινησεις. Μια νικη για ολους μας. Μια νικη για αυτη την ομαδα που δεν το εβαλε κατω. Μια νικη που μας βαζει ξανα εκει που πρεπει μα ειμαστε. Στις Μεγαλες Ομαδες του Ομιλου μας. Βαθια μεσα στις συνειδησεις του καθε αντιπαλου μας. Ο γιγαντας που εχει ξυπνησει. Η ομαδα της Τουμπας με τη Βυσσινη ριγα στις φανελες και το αστερι στο στηθος.
Π is for Παρτυ
Ενα ατελειωτο παρτυ απο την Θεσσαλονικη μεχρι την Αθηνα και απο το Βλαδιβοστοκ μεχρι το Ποποκατεπετλ. Μια Εκρηξη χαρας πανω απο τις βασανισμενες μας καρδιες. Ενα κυμα δικαιωσης και μια κρυφη προσμονη για τον επομενο αγωνα. Μια λαβα ανακουφισης. Ενα πανηγυρι. Μια στιγμη ακομα της πορειας που γραφουμε. Μια στιγμη της δικιας μας Προοδευτικης.
Ενα ταξιδι που αρχισε και περιμενει τον Πηγασο, τον Κεραυνο, τα Κολεγια και τους Αισχυλους να ερθουν να δουν τι θα πει Προοδευτικη. Να παρουμε πισω αυτα που μας χρωσταν απο τον πρωτο γυρο. Να κανουμε τα ντου και να μην ξερουν απο που τους ηρθε. Να κλαιμε καθε Κυριακη απο την χαρα της νικης. Να δινει σαντουϊτς και χωριατικες ο Προοεδρας για μπονους. Να γεμισει χαρουμενες φατσες το στεκι. Να ξυπνησουμε και να τους παρουμε αμπαριζα ουλους.

ΤΟ ΠΟΤΑΜΙ ΔΕΝ ΓΥΡΙΖΕΙ ΠΙΣΩ
AΣ ΕΡΘΕΙ ΟΠΟΙΑΝΟΥ ΤΟΥ ΒΑΣΤΑΕΙ
ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΗ ΚΑΙ ΤΑ ΜΥΑΛΑ ΜΑΣ ΤΑ ΚΑΝΑΜΕ ΟΓΚΡΑΤΕΝ

Comments are closed.