Non-Aristotelian Drama

Το Επικο Θεατρο ή Episches Theater στα γερμανικα ηταν ενα θεατρικο κινημα στις αρχες του προηγουμενου αιωνα. Ενας απο τους κυριους εκφραστες του ηταν και ο Μπερτολντ Μπρεχτ. Ο Μπρεχτ (αν και προς το τελος θα προτιμησει τον ορο Διαλεκτικο Θεατρο) θα εισαγει τον ορο Non-Aristoteleian Drama, με τον οποιο θα διαχωρισει τους ορους του θεατρου του απο αυτους της κλασικης τραγωδιας, οπως τους ειχε γραψει ο Αριστοτελης. Το επικο θεατρο πλεον απο την τραγωδια περναει στο επος.
Κατι τετοιο θα ειχε στο νου τους το διατητικο τριο την Κυριακη το πρωι. Αν και δεν θα τον παιζουν στα δαχτυλα τον Μπρεχτ, στο να καταφερουν ενα σχετικα αδιαφορο παιχνιδι να φτασει απο τα ορια της τραγωδιας σε επος μαλακιας, αποδειχθηκαν μανουλες.
Βεβαια υπαρχει η πιθανοτητα να ειναι θιασωτες του ‘θεατρου αμπσουρντ’ του Μπεκετ, του Ιονεσκο και του Πιντερ και ειπαν ‘δε το κανουμε μπορδελο το παιχνιδι να εχουμε να θυμομαστε’. Το μονο κακο ειναι οτι και εμεις δε παμε πισω απο μνημη. Αλλα ας το αφησουμε εδω.

Ο αγωνας ασχετα εαν εμεις θελαμε κανα δυο ποντους, ηταν σχετικα ανευ τρελης πιεσης. Το ιδιο και για το Κολεγιο. Κανεις δεν καιγοταν ιδιαιτερα και αντι να εχουμε ενα ωραιο παιχνιδι, οπως αρμοζει στο τελος του πρωταθληματος, με δυο καλες ομαδες, under the sunshine και με μηδεν αγχος, εμφανιστηκαν οι κορακες. Ασχετα εαν η στολη τους πλεον δεν ειναι ολομαυρη, στις καρδιες μας παντοτε θα ειναι μονοχρωμη. Και οπως ειπαμε κανεις δεν επαθε και κανενα κακο απο την μαλακια τους. Εαν ομως μια απο τις δυο ομαδες χρειαζοταν τους βαθμους ή τον βαθμο και ειχαμε αυτα τα ανεκδιηγητα, τι θα γινοταν δηλαδη. Φανταστειτε να πεφταμε ή να χαναμε την απευθειας ανοδο. Ή το Κολεγιο δεν εχει σημασια. Για ποιο λογο; Επειδη η διατησια ειναι απλα κακιστη; Δυστυχως, ναι. Απο την αλλη βεβαια υπαρχει και το οτι ειμαστε ερασιτεχνες. Άλλο να πεσεις απο επαγγελματικη κατηγορια και να χασεις καμποσα φραγκα και αλλο σε εμας που το πολυ να παξεις με κανενα χωριο και να ριξεις καμια επταρα για να στρωσεις τα στατιστικα σου. Αλλά και παλι, επειδη δεν διακυβευονται παραπλευρα συμφεροντα κυριως οικονομικης φυσης, ειναι λογος για να εχεις τοσο χαλια διατησια. Ντροπη προς αυτο που κανεις. Δεν δειχνεις σεβασμο. Δεν σεβαζεσαι τον κοσμο που τρεχει και παθιαζεται για να παρει μερος στην διοργανωση σου. Ελεος. Και βεβαια σε λιγο καιρο θα καθομαστε και θα γελαμε με τον μαλακα που μας επαιξε. Θα θυμομαστε τα καθεκαστα και μας περνουν τα γελια αλλα αυτο δεν αλλαζει τιποτα. Η ευθυνη για την σωστη διεξαγη δεν ειναι δικη μας. Να συγκρατουμε τους παικτες να μην πεσει καμια σφαλιαρα, ναι ειναι δικη μας αλλά ολα τα αλλα ειναι δικια σου.

Και μετα απο αυτο θα περασουμε στα δικα μας
Ο Aldo Moro ηταν η αρχη…
Παντοτε ειχα στο μυαλο μου οτι καποια στιγμη θα χρειαστει να μπει σε ενα ποστο, ο τιτλος του μπλογκ-φανζιν. Αν και υπηρξαν περιπτωσεις, το κρατουσα για κανενα σπεσιαλ. Επισης μπορει και να μην κολλουσε. Οπως και να εχει, προχτες μιας και δεν ειχα και πολλα πολλα να πω, σκεφτηκα να η ευκαιρια ρε μουτρο. Επειδη ομως το λιασα κανονικα τοσες μερες, καποιοι με προλαβαν στα κομεντς. Τους ευχαριστω και θα παρω τον λογο απο εδω.
Ο Desmont Morris στο υπεροχο ‘Η Φυλη Του Ποδοσφαιρου’, χρησιμοποιουσε τον ορο ‘οι προεστοι της φυλης’ οταν θελει να αναφερθει….ε στους προεστους της φυλης. Βεβαια υποσυνειδητα σε ολους μας, στη ιδια κατηγορια πεφτουν και οι διατητες ασχετα εαν η ορολογια κυριως ειχε να κανει με τους διοργανωτες και τα προεδρία. Ο θεσμος του διατητη ειναι δυστυχως παρεξηγημενος. Προσωπικα θελω να πιστευω οτι σεβομαι τον θεσμο του. Η εφαρμογη του ειναι που μου τα χαλαει.
Ο ιδιος ο διατητης σε ολη την ποδοσφαιρικη υποκουλτουρα ειναι περσονα νον γκρατα. Απλα και χωρις πολλη σκεψη. Μαθαινεις να τον μισεις, οπως μαθαινεις να πανηγυριζεις ενα γκολ. Αυτοματα. Αδικα ισως αλλά οχι χωρις προηγουμενο.
Θα υπαρξει και συνεχεια μαλακα διατητη
Στα τελη της δεκαετιας του 70 και στις αρχες του 80, στα ελληνικα γηπεδα ακουγοταν διαφορα συνθηματα τα οποια οπως ηταν φυσικο αντανακλουσαν την ατμοσφαιρα της εποχης. Ενα απο αυτα ηταν και αυτο που δανειστηκα για το μπλογκ. Ενα αλλο της ιδιας περιοδου ηταν το ‘πουτανα κοκα-κολα, εσυ τα ‘κανες ολα, για αυτο και στην ελλαδα πινουν λεμοναδα’. Πολλα καλο οπως θα λεγαν και στην Κυπρο.

Το προβλημα ειναι οτι απο την μια μερια εχεις ενα κομματι της διεξαγωγης των αγωνων που πρεπει να το σεβαστεις, οχι αυτοματοποιημενα αλλά διοτι ετσι θα επρεπε και απο την αλλη το ιδιο αυτο κομματι αυτοματοποιημενα το μισεις διοτι απλα ειναι μερος της ποδοσφαιρικης ηγεσιας. Οι προεστοι της φυλης. Και οσοι νομιζουν οτι τα μεγαλα διλληματα ηταν το ‘καραμανλης ή τανκς’ ή το ‘ευρω ή δραχμη’, κανουν λαθος. Να μπεις μεσα να τον αρχισεις στις γρηγορες να στρωσει χαρακτηρα ή να το παιξεις κυριος και υπερανω; Ιδιαιρερα στην δικη μας περιπτωση που προσπαθουμε να μεταφερουμε και μια αλλη κουλτουρα. Ή καλυτερα να επαναφερουμε την σωστη.

Οπως και να εχει απαντηση δεν εχω. Ουτε ξερω εαν πρεπει να πω να αγιασει το χερι σου Σακη μου ή οχι. Αν και για το γαμωτο θα ηθελα να το πω αλλά μαλλον δεν κανει.

Comments are closed.