Monthly Archives: May 2011

Και τωρα τι?

Μετα τα  heroics της ομαδας και το τελος του πρωταθληματος, ενα κενο (αθλητικου ενδιαφεροντος) διαφαινεται στον οριζοντα για τους μηνες του καλοκαιριου και μεχρι να αρχισει ξανα η Βητα. Το κολυμπι, οι ρακετες και το ανακατεμα του καφε με το καλαμακι μπορει να χαρακτηριζονται απο διαφορους ως αθλοπαιδιες αλλα σιγουρα δεν ικανοποιουν τα αγρια οπαδικα αισθηματα που εχουμε καποιοι. Και πολυ σωστα θα ρωτησουν αυτοι οι καποιοι ‘ and what you reckon is to dress like the gentleman in the photo, leave a long beard as he does  and start playin’ cricket?’. Θα ειμαι ξεκαθαρος. Οχι, δεν χρειαζεται να αφησει κανεις μουσι για να παιξει κρικετ.

Σχεδον ειμαι σιγουρος οτι ακουω καποιες φωνες σιγα σιγα να εκστομιζονται προς τις οθονες ‘μια χαρα παιδι ησουν πριν σε στειλουμε στην Αγγλια. με τα μαλακια σου, το πανκ, το ποδοσφαιρο, τι εμπλεξες με αυτα τα αυτοκρατορικα κολονιαλ σπορ? Θα ειμαι ξεκαθαρος για ακομα μια φορα. Καλα τα μαλακια μου αλλα καλυτερα ειναι τωρα, καλο το πανκ αλλα καλυτερα το noise, καλο το ποδοσφαιρο αλλα καλυτερα (μονο) η τοτεναμ. Οσο για το κρικετ ειναι δυστυχως εσφαλμενη η αποψη που εχουμε οτι ειναι αθλημα των υψηλων ταξεων και του establishment αλλα και το οτι ‘ειναι καλυτερα δηλαδη που ειμαστε αμερικανακια τωρα και παιζουμε μπασκετ?’.

Ας παρουμε τα πραγματα απο την αρχη λοιπον. Το ποδοσφαιρο ετσι οπως το ξερουμε τωρα εχει ζωη περιπου 150 χρονια. Οι ομαδες στα χρονια εκεινα, του 1870 και μετα, ξεπηδουσαν η μια μετα την αλλη ειτε μεσα απο εργασιακους χωρους οπως η Crystal Palace, η Newton Heath/Man Utd, Thames Ironworks/West Ham, Coventry κτλ, απο σχολεια και εκκλησιες (Everton, Celtic, Norwich) ειτε οπως η Nottm Forest, Middlesboro, Derby County κ.α  απο Cricket Clubs τα οποια θελανε να εχουν κατι να κανουν/παιζουν τον χειμωνα οταν δεν παιζαν κρικετ.

Το cricket ως αθλημα, τουλαχιστον αυτο που λεμε κρικετ τωρα, υπηρχε απο το 1600 και μετα, με το πρωτο recorded match να μας ερχεται το 1646. Στα επομενα 200 χρονια μεχρι να φτασουμε στο ποδοσφαιρο, το κρικετ παιζοταν ειτε μεταξυ ομαδων ειτε μεταξυ χωριων (καθε Κυριακη, το γνωστο village cricket). Οταν με αυτα και με εκεινα ειχαμε και την ανοδο του ποδοσφαιρου τα δυο αυτα αθληματα εναλασσοταν του ενδιαφεροντος των οπαδων μεταξυ χειμωνα-ποδοσφαιρο και καλοκαιριου-κρικετ.

Εκτος βεβαια απο τους οπαδους, υπαρχουν δεκαδες αλλες περιπτωσεις παικτων οι οποιοι αλλαζαν τις ταπες με το cricketing bat με εξεχουσα θεση σε αυτη την κατηγορια τον Dennis Compton (ισως εναν απο τους δεκα καλυτερους cricketers ολων των εποχων) ο οποιος εχει στην κατοχη του και το μεταλλιο του νικητη απο τον τελικο του κυπελλου Αγγλιας, μιας και ηταν χαρισματικος ποδοσφαιριστης σε βαθμο να παιζει στην πρωτη κατηγορια. Κατι τετοιο φυσικα γινοταν κυριως για οικονομικους λογους, τουλαχιστον για τις δεκαετειες του 20 μεχρι και του 50 οπου και καπου εκει σταματησε σε αντιθεση με τα πρωτα χρονια οπου εκτος του χρηματικου μερους υπηρχε και ενας αερας αθλητικου ιδεωδες με βαθιες ριζες στις αντιληψεις της τοτε Βικτωριανης Αγγλιας.

Δεν ειναι επι του παροντος να αρχισουμε τα μαθηματα κρικετ και ουτε ειχα ή εχω σκοπο για κατι τετοιο. Ο καθενας μας εχει τα δικα του κριτηρια να επιλεξει τι του αρεσει ή οχι. Η δικια μου εμπειρια την πρωτη φορα που ειδα κρικετ, σε μια ιρλανδεζικη παμπ στο Βουκουρεστη και μη εχοντας κατι αλλο να κανω, ηταν η φυσιολογικη ενος ανθρωπου που δεν προερχεται απο το συγκεκριμενο background. Απλουστατα δεν καταλαβαινα τιποτα αλλα κυριως δεν καταλαβαινα γιατι υπαρχει κατι τετοιο. Καποιους μηνες αργοτερα οταν μου το εξηγησαν κατι καλοι ανθρωποι, βρηκα τον εαυτο μου να πηγαινει στην ιδια παμπ στις 11 η ωρα το πρωι μεχρι τις επτα το απογευμα και να παρακολουθω την εξελιξη του ματς και τις πεντε μερες που διαρκει. Οτιδηποτε και εαν διαβαζα αργοτερα οτι ειναι ενα απο τα τρια πιο βαρετα σπορ στον κοσμο δεν μπορουσε να αλλαξει την αποψη μου για αυτο.

Η βιβλιογραφια (και δεν αναφερομαι στις βιογραφιες μονο) για το κρικετ εχει μια απιστευτη παραδοση με δεκαδες χιλιαδες (κυριολεκτικα) τιτλους οπως και λογοτεχνικες αναφορες σε εργα των P.G Woodhouse, σχετικα αγνωστος στην Ελλαδα, Conan Doyle, καπως πιο γνωστος, Alec Waugh, not so sure about this one και Charles Dickens που σιγουρα κατι σας λεει. Το ζητημα με το cricket ειναι οχι απλα να κερδισεις αλλα πως θα κερδισεις. Και αυτο το how you win εχει να κανει με τι τακτικη εχεις και πως και ποτε την αλλαζεις και πως διαβαζεις το παιχνιδι και τους αντιπαλους παικτες και παει λεγοντας. Βεβαια υπαρχει και η πιθανοτητα μετα απο τις πεντε μερες να μην υπαρχει νικητης και το ματς να ειναι ισοπαλο αλλα αυτο ειναι και το the spirit of the game. Αυτο το spirit ειναι ισως και το πιο σημαντικο στοιχειο του παιχνιδιου. Ολα οι αγωνες πρεπει να ειναι συμβατοι με το spirit of the game και τους 42 laws of cricket ( και οχι rules οπως στα αλλα αθληματα) που φυλασσονται και επιτηρουνται απο το MCC, συλλογο κρικετ και οχι ομοσπονδια ή καποιο governing body.

Τι πιο ωραιο λοιπον απο εναν αγωνα κρικετ που αρχιζει καποια στιγμη το πρωι κατα τις δεκα-μιση εντεκα, εχεις lunch στις μια, κανεις διαλειμμα για τσαί (ναι, κανεις διαλειμμα για τσαγακι) κατα τις τεσσερις και μετα παιζεις ακομα ενα διωρο. Ε! sounds nice isn’t it? Ασε που εχεις και το Wilsden Almanack εδω και 148 χρονια να γραφει για καθε ματς και καθε στατιστικο που υπαρχει στις 1600 τοσες σελιδες του.

Εαν δεν σας επεισα να κλεισω με τον οτι το cricket ειναι το μοναδικο αθλημα που υπαρχει και με το οποιο μπορεις να βαλεις κιλα παιζοντας.

ps. και επειδη ειμαι σιγουρος οτι ο Στεργιος ειναι μεσα, ψαχνουμε αλλους εννια και μετα θα παει ο προεδρος εκει στον Ταυρο μερια στην Αθηνα, να βρει τους Πακιστανους που παιζουν καθε Κυριακη να κανονισουμε ματσακι.

Advertisements

Saturday: The Big Match

Stevenage – Torquay

Μην παιρνουν τα μυαλα σας αερα.
(φατσουλα που κλεινει το ματι)

Thank you Blackpool

Ενα μεγαλο μπραβο και ενα ευχαριστουμε στην Blackpool για τον τροπο με τον οποιο επαιξε στην μεγαλη κατηγορια της Αγγλιας, φετος. Μια ομαδα η οποια περυσι πριν αρχισει το πρωταθλημα της δευτερης κατηγοριας ηταν απο τα πρωτα φαβορι να παει προς τα κατω, εχοντας το μικροτερο budget, κατορθωσε να παρει τελικα το εισιτηριο της ανοδου, κερδιζοντας τον τελικο των play off.

Και φυσικα ηταν το πρωτο φαβορι να πεσει και φετος. Μονο που για να γινει αυτο επρεπε να περιμενουμε την τελευταια αγωνιστικη. Μεχρι τοτε η ομαδα του Ian Holloway επαιξε οπως πρεπει να παιζεται το ποδοσφαιρο.Επιθετικα με διαθεση να παιξει παρα να το λιαζει, με positive mood και προσεγγιση που θα ζηλευαν μεγαλες ομαδες. Δυστυχως για τους περισσοτερες ουδετερους φιλαθλους που θελαν να παραμεινει κατηγορια κατι τετοιο δεν εγινε αλλα σιγουρα κερδισε πολλες συμπαθειες.

Η Blackpool ηταν κατι φρεσκο και κατι ομορφο στην πρεμιερ λιγκ. Κριμα που δεν θα ειναι και του χρονου, κατι που αλλη χρονια με τους βαθμους που ειχαν μαζεψει φετος θα ηταν αρκετο. Κριμα. Thanks anyway, it was nice to have you around.

THE GREAT ESCAPE

Σε μια μερα που θα επρεπε να εχουν την τιμητικη τους τα “επιθετα” σε ολο τους το μεγαλειο, πλασαρισμενα με  ολα τα ανουσια κλισε της τελευταιας 30ετιας περι Χιτσκοκικου φιναλε και για ματς που δεν συνιστατο σε καρδιακους κτλ θα θελαμε πρωτα απο ολα να δηλωσουμε την θλιψη μας που δεν μπορεσαμε να βρεθουμε στο απολυτο ματς που εχει παιξει η Προοδευτικη στην νεοτερη ιστορια της.

Οσοι βρεθηκαν στο γηπεδο του Αγ.Γεωργιου δυσκολα θα μπορεσουν να σβησουν απο την μνημη τους τα 120 λεπτα ποδοσφαιρου που παιχτηκαν. Οσοι δεν μπορεσαν να βρεθουν απο την αλλη, επισης δυσκολα θα μπορεσουν να ξεχασουν τα συναισθηματα αγωνιας, χαρας, ξανα αγωνιας, ξανα χαρας και παει λεγοντας που εναλλασοντας κατα την διαρκεια του αγωνα.

Και μιλαμε για εναν αγωνα που πριν καν αρχισει ειχε χαρακτηριστει “αχαστος” για ιστορικους λογους και οταν πλεον τελειωσε … δεν μπορουσε παρα να χαρακτηριστει “αχαστος” για δεκαδες ακομα λογους. Απο την εμφανιση της ομαδας, απο το τελικο σκορ, απο τα γκολ στο 90 και το 95, απο την κερκιδα και την τρελα του κοσμου, απο το οτι ειχε παραταση, απο το οτι ο Μεντακας δεν το εβαζε κατω με τιποτα (ο μπαγασας), απο το οτι ηταν διαφημιση για το ερασιτεχνικο ποδοσφαιρο, απο το οτι το γκολ που μας εσωσε κατηγορια μπηκε με σταματημα της μπαλα στη γραμμη και υποδειγματικη γονατιστη κεφαλια που εαν ηταν αλλη κατηγορια θα το δειχναν για τα επομενα 100 χρονια στις τηλεορασεις, απο το οτι … απο το οτι … απο το οτι … (ας βαλει ο καθενας οτι θελει, ειχε τοσες στιγμες αυτη η κυριακη).

Φανταζομαι για το συγκεκριμενο ματς θα γραφτουν αρκετα πραγματα στο επισημο σαιτ και στο blog των Demolitionarios, οποτε δεν εχετε παρα να τα τσεκαρετε.

 THE GREAT ESCAPE

13.02 Προοδευτικη- Περα = 0-2

Ποσοι εκει στα μεσα του Φλεβαρη ειχαν ακομα πιστη οτι η ομαδα θα βγει απο τα σκατα που ηταν παροτι 6 αγωνιστικες για το τελος? Προσωπικα ξερω εναν, τον Στεργιο. Επομενη αγωνιστικη με τον Μελιτεα, σε ενα ματς οπου we couldn’t simple match λογω της ανωτερωτητας του μετεπειτα πρωταθλητη της κατηγοριας μας.

27.02 Προοδευτικη – ΑΕ Χαρ. Αγ. Ελευθεριους = 0-2

Οι αγωνες τελειωναν και οι ποντοι δεν ερχοταν. Ακομα μια ηττα και το ιδιο ερωτημα με πιο πανω πλαναται ως σπαθα πανω απο τα κεφαλια μας. Συνεχιζω και γνωριζω το ιδιο ατομο που ακομα πιστευει οτι η Προοδευτικη εχει ακομα ελπιδες (και δεν μιλαω για τις μαθηματικες που ειχε).

13.03 Προοδευτικη – Αισχυλος

Η μιση χρονια σε ενα ματς. Κατι το οποιο και θα μας γινει συνηθεια για τα επομενα πεντε, μονο που αντι για το μιση επρεπε να βαζουμε το ολοκληρη. Τελικο σκορ 1-0.

27.03 Αριστοτελης – Προοδευτικη

Μια Προοδευτικη απο τα παλια κανει σκονη τον Τελη και ολοι πλεον δειλα δειλα αρχιζουν να πιστεουν οτι καπως θα βγαλουμε τον λαγο απο το καπελο. Τελικο σκορ 0-4.

03.04 Προοδευτικη – Χελιδονια

Πριν το ματς ολοι καναμε περηφανους τους δασκαλους μας στο Δημοτικο που μας μαθαν αριθμητικη. Με νικη την κυριακη και την επομενη, και με συνδιασμο αποτελεσματων κλειναμε διακοπες και πηγαιναμε να αγορασουμε βερμουδες. Εικοσι μερες πριν σκεφτομασταν την ΑΕ Ποντιων και τον Καπεταν Αγρα, ενενηντα λεπτα μετα ξεραμε οτι χρειαζομασταν τρεις νικες για να μεινουμε κατηγορια. Τελικο σκορ 1-1.

10.04 Πρωτη Νικη

Τελευταιος αγωνας πρωταθληματος εκτος εδρας με τον Μεντεκα. Για ακομα μια φορα αντι να χαρουμε την νικη και το φιλι ζωης των play out ολος ο κοσμος ειχε χαλαστει με τους σοβαρους τραυματισμους παικτων της ομαδας. Τελικο σκορ 0-1.

ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟ ΠΑΣΧΑ

Ξεκουραση και περισυλλογη. Δυο αγωνες παλι με τον Μεντεκα, με τον πρωτο στην εδρα του οπου εαν το  κερδισουμε θα παιζαμε το καθοριστικο παιχνιδι σε ουδετερο. Η αισιοδοξια και η προσμονη εχει χτυπησει κοκκινο.

15.05 Δευτερη Νικη

Για ακομα μια φορα η Προοδευτικη στεινει κηδεια στην Καλαμαρια και ολοι εχουν να θυμουνται την κερκιδα και το δευτερο τερμα του Τιμου. Τουλαχιστον μεχρι την επομενη κυριακη. Τελικο σκορ 1-2.

22.05 ΠΑΡΑΜΟΝΗ

Προτεινω να ξανα διαβασετε το αρθρο απο την αρχη και μολις ξανα φτασετε εδω περα να αρχισετε να ουρλιαζετε και να χοροπηδατε πανω κατω ζητωντας αμεσα την επισκεψη ενος τρελογιατρου.

Δυστυχως υπαρχει στο συλλογικο υποσυνειδητο αυτων που ασχολουνται με το ελληνικο ποδοσφαιρο (θεατων, παικτων κτλ) οτι μια ξεφρενη κουρσα προς την παραμονη (σε οποια κατηγορια και εαν ειναι) στις τελευταιες αγωνιστικες ειναι προιον στημενων αγωνων, χαρων μεταξυ προεδρων ή στην καλυτερη κωλοφαρδιας (ασε ρε τον πουστη τον … που επαιξε με τον … και ηταν αδιαφορος ενω εμεις παιξαμε τον δεκεμβρη μαζι και δεν μας εδωσε δυο πλαγια ο εποπτης και εβρεχε και το γηπεδο ειχε λακουβες). Τουτεστην σχεδον ποτε στην φιλαθλη κοσμοθεωρια που εχει ο καθενας, ΔΕΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ να καταλαβει τι σημαινει για μια ομαδα, ως οργανικη οντοτητα η οποια ειναι, να βαζει το κεφαλι κατω, να αντλει οση πιστη εχει και να δωσει οσες δυναμεις και ψυχικα αποθεματα της απομενουν για να μπορεσει να κανει κατι σαν αυτο που εκανε η Προοδευτικη τους τελευταιους δυο μηνες. Και εαν αυτο που εγινε περσι με την ανοδο στην Βητα απο το μηδεν ηταν επιτυχια, αυτο που καταφερανε φετος ξεπερνα καθε μετρο συγκρισης. Και εαν το οτι δωσαν χαρα σε αρκετο κοσμο ειναι ενα μερος της υπαρξης αυτης της ομαδας, το τι πραγματικα σημαινει για ολα τα παιδια που παιξαν φετος ειναι κατι που θα τους παρει καιρο να το συνειδητοποιησουν. Και φτανουμε παλι στο προβλημα οτι απο την συγκινηση δεν εχουμε λογια να εκφραστουμε. Ενα ευχαριστουμε ειναι τοσο λιγο αλλα και τοσο ουσιωδες οσο δεν μπορουν να το φανταστουν.

ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΡΕ ΜΑΓΚΕΣ ΓΙΑ ΟΤΙ ΚΑΝΑΤΕ ΚΑΙ ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΠΕΡΗΦΑΝΟΙ ΓΙΑ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΚΑΤΑΦΕΡΑΤΕ

Αυτα τα λιγα απο το φανζιν μας.

ps. ενα μπραβο στον Μεντεκα γιατι δεν το εβαλε κατω ουτε στιγμη και καλη τυχη του χρονου στη γαμα (και χιλια συγνωμη εαν καποια αρθρα ειχαν λιγο περισσοτερο banter απ’οτι συνηθως, κατι το οποιο εγινε στα πλαισια του χιουμορ και οχι καποιας ανοητης αντιπαλοτητας)

ps2. thanks για τα text και την ενημερωση Προεδρε και σουπερ thanks στον Σωστο για τα τελευταια δυο λεπτα αναμεταδοσης και καλο ποδοσφαιρικο βαφτισμα στον εξαμηνο Διογενη.

ΟΟΟΟ ΦΕΡΤΕ ΤΟΝ ΤΡΕΛΟΓΙΑΤΡΟΟΟΟΟ ΕΚΡΗΞΑΡΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΩΩΩΩ ΘΑ ΤΡΕ-ΛΑΘΩΩΩ….