Category Archives: Four Four Two

Ολη η εξουσια στα Σοβιετ!

Το ποδοσφαιρο οπως το ξερουμε ή οπως το ξερει ο καθενας μας, σχεδον παντα αλλάζει. Απο τους μπαρμπαδες που μας λεγαν οτι ‘παλια παιζαν για την φανελα’, αντε και για κανεναν τενεκε λαδι και μια θεση στο Δημο (θα προσθεταμε εμεις), στη νεοτερη γενια που θυμαται τον τερματοφυλακα να μπορει να πιανει την μπαλα απο γυρισμα του αμυντικου (και μετα να την ξαναπεταει στον αμυντικο και μετα αυτος να την ξαναδινει στον τερματοφυλακα, να κανει 5 βηματα μπροστα, να γυρναει πισω να ξαναπαρει την μπαλα απο τον τερμα μεχρι να ερθει ο επιθετικος για να την ξαναγυρισει και να εχουμε ετσι 5-6 λεπτα ποιοτικου ποδοσφαιρου) ή οπως τωρα με το VAR και τους παικτες σουπερσταρς με ακουστικα στα αυτια, ποζες στα ινσταγραμ και ταττου μανικια λες και μικροι ηταν σε χαρντκορ μπαντες και βγαζαν 7ιντσα σε ανεξαρτητες εταιριες. Ναι γενικα αλλαζουν τα πραγματα.

(σημ: προφανως και δεν εχω κανεναν καϊλέ εαν εχουν ταττου οι ποδοσφαιριστες και εαν ακουν μουσικη οταν πανε στο γηπεδο αν και πιστευω οτι η μουσικη που θα ακουνε, μαλλον, θα ειναι για τα αναθεμα αλλά τελος παντων).

Ενα αλλο κομματι που εχει αλλάξει γενικα, ειναι η ‘ημερομηνια ληξης’ των προπονητων. Και εαν σε ορισμενα μερη του κοσμου οπως πχ η Ελλαδα, οι προπονητες αλλαζαν σχετικα πιο γρηγορα απο οτι ας πουμε στις βορειες χωρες, το τρεντ πλεον ειναι εαν κατι δεν παει καλα να αλλαχτει ο προπονητης. Αν και δεν μου πεφτει λογος τι κανουν οι ομαδες, αρχιζω να συμπονω την συμπαθη ταξη των προπονητων (εκτος και εαν σου φορτωνουν τον Μουρινιο παραδειγματος χαριν αλλά αυτο ειναι μια άλλη κουβεντα). Θυμαμαι βεβαια ενα στατιστικο οταν ο Χαρυ Ρεντναπ ηταν προπονητης της Γουεστ Χαμ, την δεκαετια του 90 δηλαδη ο οποιος ηταν μονο ο εβδομος προπονητης της ομαδας απο τον πολεμο και μετα. Η Καβαλα πχ μπορει να ειχε παραπανω μονο στην δεκαετια του ’90 απο οσους ειχαν οι αλλοι απο το ’45 και μετα. Φυσικα δεν μπορουμε να συγκρινουμε τις δυο ομαδες οταν η μια εχει παιξει καταπληκτικη μπαλα κατα διαστηματα, εχει παρει τα ευσημα ολου του ποδοσφαρικου κοσμου, εχει αναδειξει παικτες ευρωπαϊκης κλασης, εχει χειροκροτηθει στα περισσοτερα γηπεδα που εχει παιξει, με τον ΠΑΟ Ρουφ του Λονδινου.

1974_w1_fos_22_4-crop

Αλλά ας μην χαλαμε τις καρδιες μας, για άλλα πραγματα ηρθαμε να συζητησουμε σημερα. Η προπονητικη ζωη η οποια γινεται λαστιχο αναλογα των επιδοσεων της καθε ομαδας, μπορει ως ενα βαθμο να δικαιολογηθει απο την κατηγορια στην οποια βρισκεται. Οσο ψηλοτερα, τοσο πιο επικινδυνα τα πραγματα. Οσα περισσοτερα πραγματα διακυβεύονται, τοσο πιο ευκολα βρισκεσαι με το ενα ποδι στον ΟΑΕΔ. Αν εισαι στην Α’ ή στην Β’ Εθνικη ή οπως λεγονται και δεν παει καλα η ομαδα, θεωρητικα, θα εισαι πρωτος ο οποιος θα παρει ολη την ευθυνη. Ελα μου ντες ομως που δεν βρισκομαστε σε βιβλια φυσικης παροτι το ποδοσφαιρο οπως και η φυσικη μπορουν να βαυκαλιζονται κοινες καταγωγες στον ορισμο και στην πραξη τους (κλεβω απο τη βικιπαιδεια ->) “…ασχολείται με τη μελέτη της ύλης, της κίνησής της μέσα στον χώρο και στον χρόνο, μαζί με τις σχετικές ποσότητες, όπως η ενέργεια και η δύναμη”.

Διοτι εαν ημασταν συμφωνα με τα δικα μου γραφομενα (οχι της βικιπαιδειας) κοματι της φυσικης και των νομων της, θα επρεπε πχ οι προπονητες στην Γ’ ΕΠΣΜ που βρισκεται στην αλλη ακρη του ποδοσφαρικου τοξου, να ειχαν την σιγουρια που ειχε ο Ρεντναπ το ’90 στον ΠΑΟ Ρουφ, σορυ στην Γουεστ Χαμ. Το τρεντ ομως χωρις να γνωριζει διακρισεις και με καθετες διαδικασιες, εχει φτασει να ξεριζωνει τις αδουλωτες ψυχες του ερασιτεχνικου ποδοσφαιρου. Αυτου του κομματιου που εχει δωσει εναν Γιαννη Καλλιτζακη, εναν Θοδωρο Παχατουριδη, εναν Βαγγελη Κουτσουρε, εναν Φωτη Ουτσικα για να αναφερουμε μερικους, στις μελλοντικες γενεες ως προσαναμα στις φιλοδοξιες και στα ονειρα της. Μια πραξη ανεντιμη και ηθικα καταπτυστη. Ενα τρεντ που καμια θεση δεν εχει στην καρδια του ποδοσφαιρου, το οποιο με τις πραξεις του σβηνει σιγα-σιγα και τα τελευταια κομματακια της ιστοριας του συγχρονου φουτμπολ.

Αλλά ειναι οντως ολα doom and gloom αγαπητε φολοουερ ή υπαρχει μια σχισμη ελπιδας μεσα στο δυστοπικο ποδοσφαιρικο τοπιο των συνδρομητικων καναλιων, του τσαμπιονς ληγκ, των ρωσων εμιγκρεδων ολιγαρχων, των αιματοβαμενων πετροδολαριων, της βορειοαμερικανικης εισβολης και της ΕΠΣΜ που μας βαζει να παιζουμε 11 η ωρα το πρωι στην Λακκιά?

When the people were shorter and lived near the water

Αν και δεν θελω να παω τοσο πισω στην ιστορια, οσο λεει και ο υποτιτλος, ουτως ή αλλως το πιο πανω ειναι κλεμενο (οπως και τα περισσοτερα) απο το ονομα μιας Νεοϋρκεζικης μπαντας του 80/90, η οποια ηταν στην υπεροχη Shimmy Disc (σημ2: ‘τα περισσοτερα’ δεν ειναι κλεμενα απο την νεοϋρκεζικη μπαντα, μονο ο τιτλος ειναι. Τα άλλα τα κλεβουμε γενικα απο παντου, ανευ διακρισεων), αλλά θα φτασω στα μεσα του 1800, οταν δηλαδη ειχαμε τους πρωτους ποδοσφαρικους αγωνες και την δημιουργια των πρωτων συλλογων.

unnamed2_orig

Αρκετοι απο τους πρωτους συλλογους που δημιουργηθηκαν στην Αγγλια, οπως εχουμε αναφερει (αρκετα) παλαιοτερα εδω περα, φυσικα μπορει και να το ξερετε δεν ειναι ιδιαιτερα δα κανενα μυστικο, ξεπηδησαν μεσα απο τους ηδη υπαρχοντες συλλογους Κρικετ. Το κρικετ και το ποδοσφαρο οπως (παλι ειχαμε αναφερει εδω περα και μαλλον πιο δυσκολα θα το γνωριζεται εαν δεν μας διαβαζατε τοτε, αφου δεν ειναι κοινη γνωση στην ημετερα το κρικετακι), ειχαν μια σχεση χειμωνα-καλοκαιρι με παικτες να εναλλασουν αθλημα παιζοντας τοσο ποδοσφαιρο το χειμωνα, οσο κρικετ το καλοκαιρι. Και δεν μιλαμε για επιπεδο β επσμ αλλά για ανθρωπους που αγωνιζοταν σε μεγαλες ομαδες και στην Α Κατηγορια στο ποδοσφαιρο (στο κρικετ ουτως ή αλλως μια κατηγορια ειχε).

Κατα ενα περιεργο τροπο το ποδοσφαιρο με το κρικετ ειχαν αυτη την σχεση παροτι το γεγονος οτι το ραγκμπυ και το ποδοσφαιρο προηρθαν απο την ιδια μητρα και χωριστηκαν στη γεννα λογω μιας διαφωνιας εαν μπορει ο αντιπαλος να κλωτσά τον εχοντα τη σφαιρα (μπαλα) στο καλάμι. Επειδη δεν ειμαι φαν του ραγκμπιου, μπορειτε να βρειτε μονοι σας πληροφοριες για την ιστορια αυτων των δυο. Οπως και να εχει το ραγκμπυ συνεχισε την δικια του πορεια οπως συνεχισαν και τα άλλα δυο αθληματα. Ενα ομως χαρακτηριστικο του Κρικετ ή μαλλον του τροπου με τον οποιο οριοθετηθηκε η σχεση του συλλογου, των προυχόντων δηλαδη με την ομαδα, μεταφερθηκε αυτουσιο και στο ποδοσφαιρο για τα πρωτα χρονια της ζωης του.

1280px-england_v_australia_1899Στους συλλογους κρικετ, οι οποιοι και αγωνιζοταν αρκετα χρονια νωριτερα απο αυτους του ποδοσφαιρου, ο καταρτισμος της ομαδας η ο οποια θα αγωνιζοταν στους αγωνες γινοταν παντοτε απο το εκαστοτε Συμβουλιο του συλλογου. Οπως και στο ποδοσφαιρο οι παικτες στο κρικετ ηταν και ειναι 11. Επισης η σημασια του αρχηγου στο κρικετ εχει ιδιαιτερη σημασια διοτι ειναι αυτος που κατευθυνει τον τροπο που παιζει η ομαδα στις 5 ημερες του αγωνα. Αφηνουμε κατα μερος το συγκεκριμενο διοτι δεν μας ενδιαφερει. Το συμβουλιο ή Committee οπως λεγοταν τοτε ή Boards of Directors οπως λεγεται τωρα ηταν αυτο που εδινε το χαρτακι με το ποιοι θα παιξουν. Ο ρολος του προπονητη δεν υπηρχε. Οπως δεν υπαρχει μεχρι και σημερα. Υπαρχει βεβαια ενας κοουτς ο οποιος προπονει την ομαδα, ολους τους παικτες δηλαδη που εχει ενα κλαμπ και πριν το αγωνα, κατεβαινουν οι 11 να παιξουν οπως τους το σφυριζουν οι απο πανω. Και εαν το προσπερασατε ετσι γρηγορα, το ξανα αναφερω. Ακριβως ετσι συμβαινει και τωρα στο κρικετ. Παει να παιξει η Αγγλια στην Αυστραλια ας πουμε και αποφασιζει το Συμβουλιο (τρειων ανθρωπων) ποιοι θα ειναι οι ενδεκα. Οι οποιοι και δεν αλλαζουν οσο διαρκει ο αγωνας κατι που ισχυει και στο ποδοσφαιρο μεχρι τα μεσα του 1960 περιπου.

20170801-the18-image-old-tactics-main

Μεσα λοιπον απο το συγκεκριμενο μοντελο οργανωσης των πραγματων στο κρικετ, ξεκινησε και το ποδοσφαιρο να οριζει τις ενδεκαδες του μεσω των committees. Ισως με λιγοτερο ζηλο, αφου αρκετοι συλλογοι θα μεταφερουν στον γραμματεα του Συμβουλιου τα καθηκοντα τοσο των μεταγραφων οσο και των καθηκοντων του μανατζερ/προπονητη. Υπαρχουν βεβαια καποιοι συλλογοι, κυριως part-timers οι οποιοι και συνεχιζαν να οριζουν με τον ιδιο τροπο τις ενδεκαδες τους μεχρι και τις πρωτες δεκαετιες του 1900/μεσοπολεμο. Οπως και να εχει σιγα σιγα οι ομαδες αρχιζαν να προσλαμβανουν προπονητες αφηνοντας το απαρχαιομενο μοντελο των Συμβουλιων (η εθνικη Αγγλιας πχ μόνο απο την εποχη του Alf Ramsey, το 1962 και μετα θα αφησει την τυχη της 11αδας στον Ραμσευ ως προπονητη παροτι υπηρχε και ο Winterbottom πριν απο αυτον, ο οποιος ομως ειχε ρολο κοουτς και το FA “International Selection Committee” ηταν αυτο που εκανε τη βαρια δουλεια της επιλογης).

Απο το πολυ football manager…σε πρωτοποριακες ιδεες

Κατα την διαρκεια των φοιτητικων μου χρονων στο Βουκουρεστι, καποια στιγμη ετυχε να βλεπουμε ενα παιχνιδι στην τηλεοραση στο οποιο επαιζε η ΑΕΚ με καποια ρωσικη ομαδα, για καποιο αγωνα Ουεφα, Κυπελλουχων κατι τετοιο. Καπου προς τα τελη του ’90. Ο φιλος μου ο Γιαννης, ο οποιος ηταν ΑΕΚ, φαινοταν σχετικα χαλαρος πριν τον αγωνα και ειχε δηλωσει οτι ‘δεν ανησυχω για το ματς’. Στις απορριες πως και ηταν τοσο σιγουρος, απαντησε οτι ‘με 30.000 προπονητες εκει μεσα’ (δειχνοντας εκεινη την ωρα η τηλεοραση τις κερκιδες) ‘δεν φοβαμαι τιποτα’. Τελικα η ΑΕΚ αν δεν κανω λαθος δεν κερδισε ή και εαν κερδισε δεν περασε στον επομενο γυρο. Οπως και να εχει αλλού ηταν το νοημα της παραγραφου.

Λιγο καιρο αργοτερα, ο ιδιος Γιαννης, ο οποιος ηταν και ο πιο IT φιλος μας, που ειχε κομπιουτερ (ουαου) και ιντερνετς (double ουαου) ειχε προτεινει το εξης. Αν και δεν ηταν τοσο χωμενος στο football manager οσο καποιοι αλλοι, δεν ομιλω με κρυμμενα μηνυματα, εκεινη την εποχη σηκωνα ψηλα την σημαια του militant λουδισμου, οποτε επαιζα fm σποραδικα, σε ξενα σπιτια μεχρι να με πεταξουν εξω ή μεχρι να πρεπει να παω σπιτι να παρω ενα τηλεφωνο στην ελλαδα να πω οτι ζω, ολα καλα και η μεταγραφη του Ken Charlery παει μια χαρά.

heidmar

Μεσα σε αυτο το κλιμα λοιπον ο Γιαννης προτεινε οτι πρεπει να κανουμε ενα κλαμπ στο οποιο θα το λειτουργουμε οπως στο fm. Θα αποφασιζουμε πριν το παιχνιδι ποιοι θα παιξουν, ολα τα μελη θα ειναι συνδεδεμενα online με το γηπεδο (βεβαια τοτε ημασταν στο ’98 ή ’99 που οχι ονλαιν δεν μπορουσες να δεις ματς αλλά το να εισαι στο ιντερνετ εαν η μανα σου επρεπε να παρει ενα τηλεφωνο αλλά τελος παντων), θα βλεπουν το παιχνιδι και θα συναποφασιζαμε εαν θα αλλαζαμε το συστημα ή εαν χρειαζοταν αλλαγη και ποια θα ηταν αυτη και ποιος θα εβγαινε κτλ κτλ. Και ολα αυτα ονλαιν με ψηφους και τα σχετικα. Αν δηλαδη προλαβαιναμε πριν φτασει το 90λεπτο. Δυστυχως η ιδεα δεν καρποφορησε μιας και το εντερπρεϊνιλικη δεν ηταν ιδιαιτερα διαδεδομενο εκεινο τον καιρο. Ατυχησαμε.

MyFootballClub λιγο πριν την…Εκρηξη

Λιγο αργοτερα καποια στιγμη στα μεσα του 2000 (την δεκαετια οχι κατα το 2050, το γραφω μηπως και το διαβασει κανεις κατα το 2137 και εχει αποριες), εμφανιστηκε το MyFootballClub το οποιο ειχε σαν βαση του να μαζευτουν 50 χιλιαδες νοματαιοι, να δωσουν απο ενα 50ρικο (λιρες) και να αγοραστει ενα κλαμπ στο οποιο οσοι ειχαν παρει μερος θα ειχαν μεριδιο σε αποφασεις και ολα τα σχετικα. Καποια στιγμη υπηρχε μια λιστα με καποιους συλλογους που potentially θα μπορουσαν να αγοραστουν απο την συγκεκριμενη πλατφορμα. Τα μελη μεχρι τοτε δεν ειχαν δωσει λεφτα και απλα λαμβαναν μειλ, μεχρι να αποφασιστει ποτε θα πηγαιναμε στην δευτερη φαση. Γραφω πηγαιναμε διοτι ημουν γραμμενος και λαμβανα ολα τα νεα. Μερικοι συλλογοι που ηταν σε εκεινη την λιστα ηταν η Leeds Utd, η Barnet (στην οποια ειχα κατι σαν διαρκειας τοτε) και κατι αλλοι περιεργοι που δεν θυμαμαι αλλά γενικα ηταν ταλαιπωρημενα σωματεια. Τελικα το 2008 αποφασιστηκε να αγοραστει η Ebbsfleet United, ο Ομβριανος Πετροκερασων δηλαδη της Αγγλιας αλλά ηδη ο γραφων ειχε βαλει την Εκρηξη στην καρδια του (και γλυτωσε και το 50ρικο επισης).

3000

Ετσι λοιπον φτασαμε στο σημερα. Εχει δηλαδη νοημα να ξανα γυρισουμε στις εποχες που οι αποφασεις για την 11αδα ερχοντουσαν μεσω γενικων συνελευσεων και οχι απο οτι εβλεπε ο κοατς στις προπονησεις? Μηπως δεν γινοταν αυτο, θα πουν μερικοι κακοβουλοι, στην Ελλαδα σε αρκετες ομαδες? Εστω και εαν το Συμβουλιο το αντιπροσωπευε ο προεδρος της ομαδας? Ποιος ξερει. Απαντησεις δεν εχω. Περαν του οτι επρεπε κατι να γραψω διοτι ειμαι contractually obligated και θα εχανα το μισθο του Ιανουαριου, δεν εχω να προτεινω τιποτα παραπανω απο το γνωστο ΟΛΗ Η ΕΞΟΥΣΙΑ ΣΤΑ ΣΟΒΙΕΤ. Ολες οι αποφασεις απο ολους. Και ας πεσουμε και στην Δ ΕΠΣΜ.

Υποσημειωσεις:

Ο αγωνας της ΑΕΚ απο οτι ειδα μετα το γραψιμο του ποστ, πρεπει να ηταν αυτος με την Λοκομοτιβ Μοσκας για το Κυπελλο Κυπελλουχων της περιοδου 1997-98. Ο εντος εδρας αγωνας που ηρθε 0-0 ηταν στις 5 Μαρτιου του 1998 και στον επαναληπτικο η ΑΕΚ εχασε με 2-1 και αποκλειστηκε απο τους ημιτελικους του θεσμου.

Για οσους ενδιαφερονται για το MyFootballClub, η Guardian εχει αναδημοσιευσει ενα αρθρο απο το Blizzard, εδω, στο οποιο εχει ενδιαφερουσες σημειωσεις για την πορεια του προτζεκτ. Πχ οντως υπηρχε στο πλανο η online community να ηταν αυτη η οποια θα καθοριζε την ενδεκαδα που θα επαιζε στο επομενο παιχνιδι, κατι ομως που τελικα δεν εγινε, μενοντας απλως να ψηφιζουν εαν ο προπονητης ή οι ιδιοι θα κατεβαζαν την ενδεκαδα. Τελικα ολες τις φορες η πλειοψηφια εδειξε εμπιστοσυνη στον κοουτς.

Η αναφορα για το ραγκμπυ πιο πανω εχει να κανει με αυτο που πλεον αναφερομαστε ως rugby union και οχι rugby league. Το σχισμα στα δυο κομματια του ραγμπεως, αν και το league ποτε δεν μπορεσε να φτασει στα επιπεδα δημοσιοτητας που εχει το rugby union, το οποιο απλα ο κοσμος το αναφερει rugby. Το πιο ενδιαφερον βεβαια ειναι (εκτος ισως απο την ιδεα του αθληματος οτι για να πας μπροστα επιτρεπεται μονο να δωσει την μπαλα προς τα πισω), ο λογος του σχισματος ο οποιος ηταν καθαρα οικονομικος. Η διαμαχη εγινε για το εαν επρεπε να μεινει ερασιτεχνικο ή να γινει επαγγελματικο. Και εκει ηταν το πιο ενδιαφερον διοτι οι θιασωτες του ερασιτεχνικου μοντελου (προερχομενο βεβαια απο την βικτωριανη αποψη περι αθλητισμου και οτι αυτο θα επρεπε να μεινει εκτος της λογικης των χρηματων αλλά να εχει τον ιδεαλισμο του amateurism) ηταν οι αστοι, οι gentlemen οι οποιοι κερδισαν τον ‘πολεμο’ με την εργατικη ταξη η οποια ηθελε να γινει το αθλημα επαγγελματικο να λαμβανουν καποια χρηματα για τους αγωνες που παιζαν. Οι μεν (αστοι-τζεντλεμεν-ερασιτεχνες) κρατησαν το rugby union, ενω οι δε (εργατες-επαγγελματιες) δημιουργησαν το rugby league. Βεβαια η ιδεα πισω απο την πληρωμη στους αγωνες, η οποια δημιουργουσε απεχθεια πραγματικη στους μεν, ειχε να κανει οτι σε τυχον τραυματισμο καποιου εργατη, ο συγκεκριμενος ανθρωπος θα εχανε μεροκαματα απο την δουλεια του (συνηθως εργοστασιο ή ανθρακορυχειο), σε αντιθεση με τους αστους οι οποιοι δεν αντιμετωπιζαν τετοιου ειδος οικονομικα προβληματα.

 

Ντου στα Χειμερινα Ανακτορα

Αν και λιγο καθυστερημενα μιας και το πρωταθλημα εχει αρχισει εδω και καποιο καιρο, αποφασισαμε να εκθεσουμε για ακομα μια φορα τις αποψεις μας απο αυτο εδω το φανζην.

ΧειμεριναΑνακτορα

Η ομαδα μας λιγους μηνες πριν ηταν ενα 45λεπτο και ενα 90λεπτο μακρια απο την ανοδο στην Α Κατηγορια της Ενωσης. Τα πραγματα στραβωσαν αλλά αυτο δεν ηταν κατι το οποιο μας στεναχωρησε. Οκευ μας στεναχωρησε αλλά τι να κανουμε ετσι ειναι το ποδοσφαιρο. Οπως και τα υπολοιπα αθληματα φυσικα. Το νεο πρωταθλημα θα ξαναρχιζε και εμεις ετοιμοι να αρχισουμε να παθιαζομαστε ξανα με την μαυρομωβ αρμαδα απο την Τουμπα. Βεβαια δεν θα επρεπε να ξεχναμε οτι την τελευταια φορα που ειχαμε παιξει μπαραζ για την ανοδο, την επομενη χρονια η ομαδα μεχρι κανα δυο-τρεις αγωνιστικες πριν το τελος εβλεπε τα πλευ-αουτ ωσαν σπαθα πανω απο το κεφαλι της.

Life is full of disappointment

Παρολα το βεβαρημενο ιστορικο της ‘μια καλης χρονιας – μιας σκατα’, η ομαδα μπηκε στο πρωταθλημα με υψηλες βλεψεις διοτι εαν δεν εισαι αισιοδοξος στη ζωη σου τοτε οταν θα απογοητευτεις απο τις αποτυχιες δεν θα εχεις να στεναχωριεσαι καθολικα και θα χασεις το υπερτατο προτερημα της πραγματικης θλιψης. Η Προοδευτικη πιστή στις μικρες αυτες χαρες της ζωης, δεν μας αφησε να ονειροβατουμε και κατευθειαν μας προσγειωσε στην πραγματικοτητα της βου εψουμους. Τρεις ηττες στους τρεις πρωτους αγωνες και κατευθειαν ακυρωσαμε την επινοικιαση του ανοικτου double-decker bus για την περιφορα του τροπαιου στα δρομακια της Τουμπας τον ερχομενο Μαη. Τζαμπα λεφτα θα πει κανεις. Τζαμπα ηττες θα πει καποιος αλλος. Η ζωη οπως λεει και ο υποτιτλος ειναι γεματη απογοητευσεις. Αλλά ας θυμηθουμε την χρονια που Εβερτον ειχε παρει το πρωταθλημα το 1984-85.

Everton1985

Η Εβερτον οπως θα επρεπε να γνωριζει ο κοσμος ηταν απο τα μεγαλα κλαμπ στην Αγγλια οταν και δημιουργηθηκαν τα επισημα πρωταθληματα (μαζι με την Αστον Βιλα, την Σαντερλαντ κτλ) και μεχρι να δημιουργησει τη δεκαετια του ’70 την μεγαλη της ομαδα η Λιβερπουλ (ο αλλος συλλογος της πολης), η Εβερτον ηταν αυτη που κυριως μαζευε τιτλους. Ολα αυτα μεχρι και το 1970, τοτε θα παρει το τελευταιο της πρωταθλημα, θα ονειρευτει να παιξει στον τελικο των Πρωταθλητριων στο Γουεμπλευ, αλλά θα βρει μπροστα της τα λιονταρια του Παναθηναϊκου (τι γραφω ελεος) και εκτοτε θα βρεθει σε μια σχετικη αφανεια (14η το ’71, 15η το ’72, 17η την επομενη, 7η, 4η, 11η και διαφορα τετοια). Την προηγουμενη χρονια θα κερδισει το Κυπελλο Αγγλιας κερδιζοντας την Watford με 2-0, κατι το οποιο ηταν ο πρωτος τιτλος μετα απο 14 χρονια. ΠαπαπαρασκευαςΗ ομαδα επιτελους (τουλαχιστον για τους οπαδους της) εδειχνε σημαδια ζωης. Προπονητης εκεινης της ομαδας ηταν ο Howard Kendall ο οποιος μια δεκαετια αργοτερα θα αναγκαστει να γνωρισει τα σαραγλια και τις καριοκες του Παπαπαρασκευα αφου ηρθε να δουλεψει στην Ξανθη.

Επιστρεφοντας ομως στις ζεστες ales, στα pies και στα βροχερα απογευματα του Μερσευσάιντ, η Εβερτον θα αρχισει το πρωταθλημα εντος εδρας με την ομαδαρα ομαδα της Τοτεναμ στις 25 Αυγουστου. Το αποτελεσμα 1-4 υπερ των πετεινων κανοντας τον δεκαχρονο γραφων να πιστευει οτι μπορει και να παρει πρωταθλημα επιτελους η ομαδαρα απο το Βορειο Λονδινο. Η Εβερτον απο την αλλη, δυο μερες αργοτερα θα ηττηθει ξανα απο την West Brom στα φιλοξενα midlands της χωρας. Ευτυχως οι εποχες ηταν αλλιως και ο συμπαθης Κενταλ δεν πηρε την αγουσα για το Job Centre να ζητιανευει τα ψιχουλα που εδινε η καταπτυστη Μαγκι στην ανεργη νεολαια και μη, εκεινο τον καιρο. Και ετσι λιγες μερες αργοτερα θα νικησει την Τσελσυ εκτος εδρας (η οποια Τσελσυ οπως θα πρεπει να γνωριζει ο κοσμος ηταν ενα joke club εκεινο τον καιρο), μετα θα φερει ενα χι εντος εδρας με την Ιπσουιτς και για να μην πολυλογουμε θα κερδισουν τον τιτλο 5 αγωνιστικες πριν το τελος του πρωταθληματος, στις 4 Μαϊου, εχοντας κανει 28 νικες σε 42 αγωνες, 6 ισοπαλιες και 8 ηττες, οι 2 στην αρχη που αναφεραμε και 3 στο τελος οταν ειχαν ηδη κερδισει το πρωταθλημα και ενω κρατουσαν δυναμεις για τον τελικο Κυπελλου με την Μαν Γιου (που χασαν τελικα) και τον τελικο του Κυπελλου Κυπελλουχουν (που κερδισαν με την Rapid Vienna σε ενα απιστευτα one sided football match οσο μπορω να θυμηθω, παιζοντας καταπληκτικο ποδοσφαιρο). Τη επομενη χρονια θα ετοιμαζοταν να κατακτησουν το Πρωταθλητριων αλλά τα καϊναρια της αιωνιας αντιπαλου της ειχαν καταφερει να τα γαμησουν την μανα στο Χευζελ δυο βδομαδες αργοτερα και ετσι μειναν με την αιωνια απορια τι θα μπορουσε να ειχε συμβει εαν.

Κανεις δε μπορει να απαντησει σε τουτο το ερωτημα οποτε παμε παλι πισω στην Προοδευτικαρα μας.

Οπως γνωριζει ο κοσμος, η ομας της Προοδευτικης, τουλαχιστον αυτη της Εκρηξης εδω και μια δεκαετια, οταν πλησιαζει ο Δεκεμβρης, απο τελη Νοεμβρη τελος παντων και μεχρι τον Γεναρη, αρχες Φλεβαρη εχει μια χαρακτηριστικη απεχθεια να κερδιζει τις αντιπαλες ομαδες. Και οχι μονο οταν η ομαδα ειναι στα ψιλοχάλια της αλλά και οταν η ομαδα εχει βλεψεις για τις πρωτες θεσεις. Θες να το πεις αφελεια? Θες να το πεις αλτρουισμο? Θες να το πεις ‘μας πιασαν τα ξυδια και δε μπορουμε να παρουμε τα ποδια μας χειμωνιατικα’? Οπως και να το πεις, η ομαδα ειναι too shy να κερδισει. Τα Χειμερινα Ανακτορα ειναι παντοτε ενα μακρινο ονειρο για εμας, κατι που μας κοστιζει οπως περσι οταν για λιγους βαθμους θα μπορουσαμε να ημασταν εμεις τωρα και να χανουμε στην Α Κατηγορια και οχι η Καλλιθεα και ο Αντωνης.

Χαλαλι ομως δεν πειραζει, η ομαδα μετα τις τρεις ηττες θα κερδισει στον τεταρτο αγωνα το Περα και το προηγουμενο Σαββατο στο ντερμπυ κορυφης (μην γελατε σας παρακαλω, μπορει εμεις να ειχαμε 3 βαθμους και η ΑΕΧ  9 αλλά κανονικα και συμφωνα με την αποδοση που ειχαμε θα επρεπε να ειχαμε τουλαχιστον 10 βαθμους, οποτε το πολυ πολυ με το ντερμπυ κορυφης να κανουμε overstatement για την ΑΕΧ και οχι για εμας), ce95cebccebcceb1cebdcebfcf85ceadcebbceb5_ce93cebacf81ceaccf84cf83ceb9η ομαδα θα δειξει οτι ειναι back on her very best. Και εκει που παίρναμε φορα για το μεγαλο ντου στα Χειμερινα Ανακτορα, ερχεται η γιορτη της 28ης. Κωλοιταλοι μια ζωη κατενατσιο. Δηλαδη ρε Γκρατσι δε μπορουσες να πας κανα δυο μερες πιο μετα? Πανε στις 30. Πανε στις 1, μη γαμιεσαι ετσι, τι ειναι αυτα! Καθομαστε τωρα σε αναμμενα καρβουνα μεχρι το παραεπομενο ΣαββατοΚυριακο να παιξουμε το τοπικο ντερμπακι με την Ελπιδα. Ελεος, αδικια μια ζωη να μη μπορουμε να ανασανουμε. Τι να πει κανεις. Να μας κρυωσουν τα παιδια να πρεπει να ξαναπαρουμε φορα να κανουμε τα ντου. Αρκουδεηδες!!!

Οπως και να εχει ας μην ξεχναμε οτι εκτος απο το πρωταθλημα εχουμε να αγωνιστουμε και στο Κυπελλο με την ΑΕ Πυλαιας η οποια ειναι επισης και αυτη στον ομιλο μας. Ο αγωνας στα χορταρια της Πυλαιας, αυριο Τεταρτη με μοναδικο στοχο την μεγαλειωδη νικη και προκριση στην επομενη φαση του θεσμου. Τελος παντων και στα πεναλτυ εαν κερδισουμε και δεν ειναι τοσο μεγαλειωδη η νικη, δεν πειραζει. Και να χασουμε παντως με κανενα 2-1 εκει προς το τελος παλι δεν πειραζει. Οπως και να εχει ακομα και καμια τεσσαρα εαν φαμε παλι δεν πειραζει. Θα μου πειτε βεβαια, τι λες ωρε που δεν πειραζει και θα απαντησω οτι ναι, εχετε δικαιο. Αντε γερα ρε ομαδαρα!

Bring us the fucking cup!!!

(και μετα το πρωταθλημα)

Zusammen issöpalien

Εν μεσω μπυροποσιας, γλεντιου και μιας αμφιλεγομενης αποφασης, δωθηκε φιλικος αντιφασιστικος αγων την προηγουμενη Κυριακη στο γηπεδο της Τριανδριας μεταξυ της ανατολικογερμανικης ομαδος του Ερυθρου Αστηρ εκ Λειψιας και της τοπικης Προοδευτικης ‘Εκρηξις’ Τουμπας.

Αλλά ας παρουμε τα πραγματα απο την αρχη. Ο αγωνας διοργανωθηκε ως συνεχεια του αντιστοιχου αγωνος της προηγουμενης χρονιας στον οποιο η ομαδα της Τουμπας επισκεφτηκε την Ανατολικη Γερμανια για να δωσει εκει φιλικον αγωνα με την αντιστοιχη ομαδα του τοπικη Αστηρ της Λειψιας. Ο τοτε αγων, οπως μπορει να θυμουνται οι παλαιοτεροι φολλοουερς των σελιδων μας, ειχε ληξει ισοπαλος με 4-4. Ετσι φετος ητο η σειρα των ανατολικογερμανων να αφησουν τα ζεστα τους Μαρκα στα καπηλεια της Θεσσαλονικης και των περιχωρων.

Με τα πολλα πολλα, την 6ην απογευματινην στο γηπεδο της Τριανδριας θα ξεκινησει η αναμετρησις με την ομαδα της Εκρηξις να δινει συμμετοχη σε παλαιμαχους παικτας και αλλους αθλητας που ειχαν λιγοτερες συμμετοχες στο πρωταθλημαν το οποιον πριν λιγο καιρο ειχε τελειωσει. Η ομαδα της Τουμπας παρολα αυτα θα ευτυχησει να επιτυχει τρια τερματα στο πρωτο μισαωρον του αγωνος και ενω το σκορ θα μπορουσε να παρει διαστασεις ουωτερ-πολο καπου εκει εγινε η αμφισβητουμενιν φαση στην οποιαν οι παικτες της Προοδευτικης θα σκοραρουν δια τεταρτην φοραν στην εστια της αντιπαλου ομαδος εν μεσω εντονων διαμαρτυριων δια παραβαση του οφ-σαιντ. Τα πνευματα θα οξυνθουν, το κοκκινο τηλεφωνο απο την Ανατολικη Γερμανιαν πηρε φωτια και μετα απο παρεμβαση των παρευρισκομενων πραχτορων του Χονεκερ αλλά και της γενεας αποφασεως των γηπεδουχων να μην χαλασει το εορταστικον κλιμα, αποφασιστηκε η ακυρωσιν του τεταρτου τερματος και η συνεχισην του αγωνος, ο οποιος δεν ελεγε να ληψει μεχρι να επιτυχει τουλαχιστον ενα τερμα η ομαδα του Αστηρ πριν το ημιχρονο. Ή οπως μας μεταφεραν καποιοι που ακουγαν απο κοντα την τηλεφωνικη συσκευην απο την Γερμανια να βρυχαται ‘βιρ νιχτ ενδιαφερόμεν αμπαουτ δε ρουλς. ντου βιρστ παιξεν μεχριν να μπειν άιν τορ. άιν τορ και ας περιμενουμεν μεχρι να γκεφολεν το τειχος…’

Secret Police

Μετα τελικος της πρωτης επιτυχιας των Λειψιωτων, οι δυο ομαδες πηγαν στα αποδυτηριαν δια ριφρεσμεντς και ξεκουρασιν. Στην επαναληψιν η μεγαλοκαρδιαν των Προοδευτικαριων συνεχιστηκε με την αλλαγη αρκετων παικτων και την αντικαταστασιν αυτων με ακομα περισσοτερους παλαιμάχους παικτας, οπως επισης αθλητας της καλαθοσφαιριστικης ομαδος των, μερικων γυναικων, τριων πετρων και δυο φανελων στο γηπεδο για να ισορροπηθει η καταφαναστατη χαοτικη διαφοραν των δυο ομαδων.

Erich HoneckerΟ γερμανικος πραγματισμος ομως δεν καταλαβαινει απο διαυτες χάρες, απο εορτες και λαγκερ μπίερ στα ζεστα κλιματα της Μεσογειου και θα φιλοδωρησει με τεσσερα τερματα την ομαδα της Τουμπας, κανοντας πραξιν την επιθυμιαν και διαταγην την οποια και τους μεταφερθηκε στα αποδυτηρια μεσω της προηγμενης τεχνολογικα απλικατσιον του σκαιπ απο τον γγ της Λαϊκης Δημοκρατιας. Παρολα αυτα το παθος των αναρχικων της Τουμπας και η θυμιση του αγωνα των οικοδομων της Λεωφορου Σταλιν στο Ανατολικο Βερολινο το 1953 και η ισοπεδωση της εξεγερσης των απο τα τεθωρακισμενα του Ρωσικου Στρατου μαζι με τα σκυλια της Φολκπολιτσάι, δωσαν μια τελευταιαν ωθησιν δια το τεταρτο τερμαν και την ισοφαρισην σε 4-4 οπως και εναν χρονον πριν στην Λειψιαν.

Μετα και απο μια ακομη ευκαριαν για να παρουν την νικη οι Τουμπιωται προς το τελος του αγωνος θα εχουμε την εισβολην στο γηπεδο απο τους θεατας αδελφομενους και αγαπημενους βαζοντας τελος στην τελεσιν του αγωνος παροτι οι εντολες ητο ξεκαθαρες οτι θα παιζαμε μεχρι να πεσει ο υπαρκτος σοσιαλισμος αν δεν κερδιζει ο Αστηρ. Τελικα το κυμα της λαοθαλασσας θα παρασυρει ποδοσφαιριστες και παραγοντες σε ενα κουβαρι μπυρας και αγαλιασης οτι βγηκε και αυτη η υποχρεωση.

Στη συνεχεια τα δυο γκρουπ των παικτων και φιλαθλων θα θεαθουν σε γνωστα καταληψιακα στεκια δια την συνεχεια της διασκεδασης τους. Τιποτα δεν θα μπορουσε να χαλασει την ηρεμια τους, ουτε καν το τηλεγραφημα αργα το βραδυ απο τον rsssf, τον διεθνη οργανισμο συλλογης στατιστικων ποδοσφαιρου, το οποιο εσταλλη στον προεδρο της ομαδας ρωτωντας περι διεκρινυσεως του αποτελεσματος ‘δωστε εξηγησεις δια αποτελεσμαν στοπ εμετρησε τελικος το τερμα στοπ ηρθε 4-4 ή 5-4 στοπ’. Μετα απο σκεψη η μονη απαντηση που θα μπορουσε να δωθει ηταν το γνωστο συνθημα των Εκρηξιωτων ‘μεσα στα χαρτια τους τεσσερα – τεσσερα, στις καρδιες ομως πεντε – τεσσερα’

Chemie Buna Schkopau

Το ιστορικο προτσες σταματησε το ’89 ή στο ’89?

Χωρις να θελουμε να μπουμε σε βαθια νερα αναλυσεων για το ιστορικο προτσες, για την υλιστικη αντιληψη της ιστοριας και τον ρολο του διαλεκτικου υλισμου στην δημιουργια της Σοβιετης Ενωσης (και στην συνεχεια την δημιουργια των υπολοιπων Σοσιαλιστικων Δημοκρατιων της Ανατολικης Ευρωπης), θα περιοριστουμε στο χρονικο σημειο το οποιο θα μπορουσε να οριστει ως το συμβολικο τελος του.

Η Οκτωβριανη επανασταση των αγροτων και των ‘πληβειων’ της Τσαρικης Αυτοκρατοριας, γρηγορα θα καπελωθει απο το Μπολσεβικικο κομμα του ακαμπτου Δημοκρατικου Συγκεντρωτισμου, το οποιο θα πνιξει στο αιμα τις τελευταιες ελπιδες του επαναστατικου κινηματος τοσο στην Ουκρανια του Μαχνο οσο και στην εξεγερση των ναυτων στην Κροστανδη. Το νερο ειχε μπει στο αυλακι για την υπεροχη του μονολιθικου μαρξιστικου μοντελου διαχειρισης της εξουσιας.

κροστανδη

Ολα αυτα γινονται στο μακρινο 1917. Προς το τελος ομως της δεκαετιας του 80, οι ανισοτητες και οι ανελευθεριες (για να αναφερουμε μοναχα 2 πραγματα) των πολιτων θα εκτροχιασουν την πορεια προς την κομμουνιστικη κοινωνια, με το (ιστορικο και κοινωνικο) προτσες να μενει στη μεση (χρησιμοποιουμε το ‘στη μεση’ ως τροπο εκφρασης, δεν θεωρουμε οτι η πορεια προς την κομμουνιστικη ολοκληρωση ειχε αλλο τόσο. Θα μας ειχαν ξεκανει οι μπαγασηδες).

Ετσι παροτι η ΕΣΣΔ επισημα θα διαλυθει το 1991, η Ανατολικη Γερμανια το 1990 και οι υπολοιπες χωρες του Ανατολικου μπλοκ εκεινα τα χρονια πανω-κατω, το 1989 και η πτωση του Τειχους του Βερολινου, λειτουργει ως οροσημο του τελος των ψευδαισθησεων του υπαρκτου σοσιαλισμου.

Και ετσι φτανουμε στα δικα μας

Οπως πολυ σωστα εγραφε στο προηγουμενο ποστ ο Ασκα(ζο) περι ιστορικης ευκαριας και για το επομενο βημα της αυτοοργανωσης, το οποιο ειμαστε ετοιμοι να κανουμε ως Προοδευτικη ή ως Εκρηξη ή οπως αλλιως θελουμε να λεγομαστε, το σκηνικο ηταν στημενο και ετοιμο. Η ομαδα θα επαιζε ως δευτερη στη βαθμολογια με την πρωτοπορο ΑΕ Καλλιθεας – Παν.Φανερωμενη για μια θεση στον ηλιο. Εμεις μπαρουτοκαπνισμενοι απο τα συννεχομενα μεγαλα ματς και η Καλλιθεα σε σχεδον ελευθερη πτωση μετα απο ενα 0-0 με τον τελευταιο της βαθμολογιας και ηττα 1-0 απο την ΑΕ Πυλαιας. Ειχε ερθει η ωρα της αυτοοργανωσης και του πραγματικου ιστορικου προτσες αυτης της ομαδας?

Το ματς δεν ηταν αυτο που λες, πανω κατω η μπαλα, πολλες φασεις και χαμενα γκολ. Παρολα αυτα θα εχει ολα τα στοιχεια του ντερμπυ με δυνατες μονομαχιες, παθος και πολλη ενταση. Στα τελευταια δεκα λεπτα ομως, η Προοδευτικη εδειξε μεγαλη καρδια και εχασε ευκαιριες να κλεψει τη νικη απο το St.Pauli SKG (οπως το αναφερει και ο Ασκαζο).

Και ετσι φτανουμε στο ’89. Το λεπτο, οχι τη χρονια. Η Προοδευτικη θα κερδισει φαουλ εξω απο την περιοχη απο τα αριστερα οπως επιτιθεται (και οπως βλεπετε τις φασεις στην Αθλητικη Κυριακη). Οι καρδιες εχουν παγωσει, οι αναπνοες εχουν σταματησει. Ηρθε η γαμω-ωρα? Η εκτελεση του φαουλ θα φυγει κατευθειαν για μεσα, ουτε σεντρα, ουτε κεφαλιες, ουτε ντραβαρα στην περιοχη. Παστελι. Η μπαλα θα φυγει, η κερκιδα στην απολυτη λεπτη ισορροπια της εκστασης/απογοητευσης. Ο παγκος της Παναγιάς θα κλεισει τα ματια του. Η ιδια η Παναγιά (εαν υποθεσουμε οτι υπαρχει) το ιδιο. Ο τερμας θα πεταχτει σαν αιλουρος αλλά εις μάτην, δεν θα μπορουσε να σωσει το γκολ. Η μονη ελπιδα πλεον ο δοκος. Ή η Παναγιά για οσους πιστευουν οτι θα μπορουσε να κανει θαυματα επειδη καποιοι αποφασισαν να χρησιμοποιησουν το ονομα της σε μια ομαδα (ξεπερνοντας το πρωτο και μεγιστο εμποδιο της υπαρξης της).

_GXF8596

Στην επαναφορα της στο πεδιο του παιχνιδιου, θα γινει ενα (mêlée -> melee ->) μελέ μεσα στην περιοχη, στραβοκλωτσιες, ολοι πανω στη μπαλα, ενα χαμος, η μπαλα στα διχτυα αλλά η σημαια του εποπτη σηκωμενη για υποδειξη οφσαιντ, φερνοντας σε τελος την τελευταια μεγαλη φαση του αγωνα ο οποιος θα τελειωσει 0-0.

Betteridge’s law of headlines

Το πιο πανω γνωμικο ή αξιωμα το οποιο αναφερεται σε τιτλους απο αρθρα σε εφημεριδες ή σε ιστοτοπους, εχει να κανει με αυτους τους τιτλους/headlines οι οποιοι στο τελος της προτασης εχουν ερωτηματικο. Δηλαδη κατι σαν το δικο μας. Το αξιωμα αυτο βασικα λεει οτι ‘Any headline that ends in a question mark can be answered by the word no’. Δηλαδη εαν κανεις την ερωτηση ‘το ιστορικο προτσες της αυτοοργανωσης σταματησε στο ’89?’ η απαντηση ειναι: Οχι. Και ειναι οχι διοτι η πορεια τοσο της ομαδας, οσο και του προτσες για την ανοδο στην πιο πανω κατηγορια δεν εχει τελειωσει ακομα. Απλα πηρε καθυστερηση η στεψη. Η ομαδα ξερει οτι πρεπει να κανει τις επομενες δυο νικες και θα εχει αρκετες πιθανοτητες να κερδισει τον μαστραπα στο τελος. Θα αγωνιστει πρωτα με το Ρεπο την επομενη εβδομαδα, το οποιο οσα γκολ και εαν το βαλουμε, δεν θα μας δωσει βαθμους στην επισημη βαθμολογια. Μετα θα παιξουμε με την ΑΕ Φαληρου και τελος με τον Αγιο Αντωνη ο οποιος θα θελει να κλεψει το πρωταθλημα μεσα απο τα χερια μας ή απο τα χερια της Καλλιθεας αναλογα με τα αποτελεσματα.

Jusqu’ici tout va bien……mais l’important n’est pas la σουτ, c’est l’εκρηξη

(σημ: οσον αφορα το πιο πανω αξιωμα, αν και τις περισσοτερες φορες η γραφη των αρθρων λειτουργει απολυτα προς την επιβεβαιωση του (ο τιτλος θα γραφτει μετα το τελος του αρθρου απο καποιον editor, ο οποιος θα τον επιλεξει ετσι ωστε η απαντηση Οχι να ειναι αυτη που θα επιβεβαιωνει το αρθρο), αυτο δε σημαινει οτι ολες οι ερωτησεις απαντωνται με το Betteridge’s law. Πχ ‘Το ιστορικο προτσες του διαλεκτικου υλισμου σταματησε το ’89?’ Η απαντηση ειναι ναι. ‘Ειχε δικιο ο Μπακουνιν που αποχωρησε απο την Πρωτη Διεθνη? Και εδω η απαντηση ειναι Ναι, οπως βλεπετε)

Bring ’em on!

Μπορει να τα εχουμε ξαναγραψει πριν καποια χρονια αλλά δεν εχουμε πως να ξεκινησουμε το αρθρακι μας. Εχουμε και λεμε λοιπον.

Οσοι εχουμε μεγαλωσει ποδοσφαιρικα στα ελληνικα πεπραγμενα οταν πχ γινοταν καποια κληρωση κυπελλου και υπηρχε η ομαδα μας μεσα και δεν τυγχανε η ομαδα μας να μην ειναι μια απο τις μεγαλες τοτε παρακαλουσαμε η κληρωση να μας βγαλει την πιο αδυναμη. Οχι πως και οι οπαδοι των μεγαλων ομαδων δεν ηθελαν την ευκολοτερη κληρωση και επιλεγαν ντερμπυ instead αλλά ας μεινουμε στο πως θελαν οι οπαδοι να παει η φαση για την ομαδα τους.

Βεβαια η ολη επιθυμια να παιξεις μονο με υποδεεστερες ομαδες μπορει να ειχε καποια λογικη αλλά καποια στιγμη θα επρεπε να παιξεις και με καποιον καλο, δε γινοταν αλλιως, εκτος δηλαδη εαν στο τελος αποκλειοταν ολες οι ομαδες λογω επεισοδιων ας υποθεσουμε και σηκωνες την κουπα ως η τελευταια ομαδα του θεσμου. Ειναι και αυτο ενα υποθετικο σεναριο αλλά με σχετικα λιγες πιθανοτητες.

Σε αντιθεση λοιπον με το πως εχουμε μεγαλωσει στην Ελλαδα το αντιστοιχο σκηνικο ας πουμε για την Αγγλια ειναι το ακριβως αντιθετο. Και επειδη μιλαμε για το Κυπελλο, οταν γινεται η κληρωση, οι μικροτερες ομαδες αντι να ψαχνονται να βρισκουν ομαδες απο μικροτερες κατηγοριες για να ελπιζουν η κληρωση να τις βγαλεις να παιξουν μαζι, η μεγιστη επιθυμια τους ειναι να κληρωθουν με καποια μεγαλη. Και οχι μονο με καποια μεγαλη αλλά με μια μεγαλη και να ειναι και εκτος. Βεβαια θα πει καποιος, τα λεφτα ειναι πολλα Αρη, ναι αλλά μιλαμε για τους οπαδους και οχι τον προεδρο ο οποιος με το ενα ματι θα κοιταζει τον τραπεζικο λογαριασμο να φουσκωνει και απο την αλλη την ομαδα του να τρωει αρκετα γκολ.

North Ferriby United v Lincoln City - Vanarama National League - Eon Visual Media Stadium

Οι οπαδοι οι οποιοι ειτε η ομαδα του παιζει στη Β Κατηγορια ειτε στη Δ, αυτοι θα πηγαινουν στο γηπεδο, οπως επισης και στα εκτος εδρας παιχνιδια οχι μονο γιατι ειναι η ομαδα τους και ολα τα σχετικα αλλά επισης και γιατι για τους περισσοτερους η συναθροιση στο γηπεδο ειναι ενα κοινωνικο γεγονος, ενα μερος οπου εκτος απο το να δουν την ομαδα τους, ειναι εκει οπου βλεπουν γνωστους και φιλους στην ιδια θεση, ενα μερος στο οποιο εχουν συνηθισει να πηγαινουν καθε Σαββατο στις 3, ενα μερος το οποιο ειναι προεκταση αυτο που ονομαζουν our community.

Και επειδη ως οπαδοι μιας τοπικης ομαδας συμμετεχουν στα παιχνιδια της ομαδας τους ειτε αυτα ειναι εντος ειτε εκτος, υστερα ας πουμε απο καποια χρονια ο κοσμος αυτος ως οπαδος εχει δει χ φορες δεκα-εικοσι ομαδες οι οποιες παιζουν στις αντιστοιχες κατηγοριες οπως επισης αλλες τοσες χ φορες εχει επισκεφτει τα αντιστοιχα γηπεδα τους και το κυπελλο ειναι μια ευκαρια να δουν κατι αλλο. Αν δηλαδη εισαι Northampton και εχεις βαρεθει να βλεπεις στο γηπεδο σου αλλά και να πηγαινεις στο Mansfield ή στο Colchester, το κυπελλο ειναι σουπερ ευκαρια να βρεθεις ας πουμε στο Elland Road και να παιξεις με την Ληντς ή στο Bramall Lane ή στο Ewood Park etc.  Η ακομα καλυτερα να δεις την ομαδα σου να αγωνιζεται στο Anfield Rd ή στο Old Trafford ή στην καινουργια γηπεδαρα της Τοττεναμ (<- τοποθετηση προϊοντος).

Ειναι δηλαδη, εαν ίσχυε κατι αντιστοιχο στην Ελλαδα, οι οπαδοι της Αναγεννησης Καρδιτσας οι οποιοι ας πουμε να θελουν να δουν την ομαδα τους αντι να παιξει με τον Πιερικο ή τον Κιλκισιακο ή την Παναχαϊκη κοκ (συγνωμη δε γνωριζω που παιζουν ολα αυτα τα σωματεια απλα υποθετω οτι θα μπορουσαν να ειναι ολα αυτα τα χρονια στην ιδια κατηγορια), να παιξουν στην Τουμπα ή στο Καραϊσκακη ή στη Ριζουπολη, με μια αντιστοιχια επισης το πως θα ηταν οι κερκιδες. Να παιξουν δηλαδη με μια ομαδα Α Εθνικης μπροστα σε δεκαπεντε-εικοσι χιλιαδες κοσμου σε αντιθεση ας πουμε με τους τεσσερις με οκτω χιλιαδες που θα πηγαιναν στη Β Εθνικη ή τους χιλιουπεντακοσιους με τρεις χιλιαδες που θα εβλεπαν εναν αγωνα στη Γ.

37952a4aa3490f6f35837c1e20350501_xl

Και για να κλεισω το κεφαλαιο, ‘τι γαματοι που ειναι ολοι οι αλλοι εκτος απο εμας που ειμαστε γιδεμποροι’ (το οποιο μαλλον ισχυει αλλά δεν ειναι αυτος ο σκοπος μου), θα ηθελα να αναφερω ακομα ενα παραδειγμα. Πριν καποια χρονια οταν η Τοττεναμ τοτε με Χαρυ Ρεντναπ προπονητη και Βαν Ντε Φαρτ, Μπέιλ, Μοντριτς κτλ ειχε παει για πρωτη φορα στο Τσαμπιονς Λιγκ λιγο πριν την κληρωση (φανταζομαι στο live του bbc διοτι απο εκει τα παρακολουθω), οι οπαδοι στελναν μηνυματα με ποιες ομαδες θελαν να πεσουν οι δικες τους ομαδες και χωρις φυσικα να θυμαμαι ποιες αλλες ομαδες ηταν στην κληρωση (σημ: το Τσαμπιονς Ληγκ προσωπικα δεν μου προξενει ιδιαιτερα ενδιαφερον αλλά φυσικα οταν παιζει η Τοτεναμ το παρακολουθω οπως θα εβλεπα ακομα και εαν επαιζε μακρια γαδουρα ή τυφλομυγα η ομαδα), οι οπαδοι της Τοτεναμ απλα βαζαν μεσα στην κληρωση οποια ηταν καλυτερη. Οποια ηταν η μεγαλυτερη εκεινη τη χρονια. Και οχι απο καμια υπεροψια ή λογικη ουτως ή αλλως δεν θα το παρουμε οποτε κτλ κτλ αλλά κυριως γιατι οπως λεγαν ‘δε φτυσαμε αιμα να βρεθουμε στο Τσαμπιονς Ληγκ για να παιξουμε με την Τζουγκαρντεν και την Μπανικ Οστραβας (τυχαιες ομαδες) αλλά για να αντιμετωπισουμε τις καλυτερες. Για αυτο ειμαστε εδω’. Ή κατι τετοιο τελοςπαντων. Και οπως κλειναν τα μηνυματα τους. Bring it on!

Bring them on λοιπον

Και ετσι φτανουμε στον δευτερο μεγαλυτερο συλλογο στον πλανητη μετα την Τοττεναμ (ή αντιστροφως δεν θα μαλωσουμε περι αυτου), την Προοδευτικη Τουμπας. Στη φετινη χρονια ετσι οπως τα εβγαλε η κληρωση του πρωταθληματος αλλά και η δυναμικη των ομαδων, μας εχει τυχει να παιζουμε τα τελευταια 5 παιχνιδια με τις ομαδες οι οποιες αυτη τη στιγμη ειναι στις πρωτες 6 θεσεις (η εκτη ομαδα σε αυτες τις 6 ομαδες ειναι φυσικα η Προοδευτικη).

Ετσι λοιπον το προγραμμα μας εχει τους αγωνες με την ΑΕ Πυλαιας (που ειναι στην 5η θεση με την ΑΕ Φαληρου) και τον Κισσο Χορτιατη (που ειναι 4ος) στην εδρα μας. Μετα επισκεψη στην εδρα της ΠουΦου, που ειναι πρωτη, μετα μια εβδομαδα ξεκουρασης λογω ρεπου (λες και δεν ειχαμε αρκετες διακοπες απο τα Χριστουγεννα και μετα) και μετα ξανα εκτος με το Φαληρο (δες πρωτη παρενθεση) και τελος με τον Αγιο Αντωνη (ο οποιος ειναι στην τριτη θεση πισω απο εμας). Με λιγα λογια, εαν δηλαδη υποθεσουμε οτι η Καλλιθεα δεν υποστει καμια εντυπωσιακη καταρρευση, ολες οι αλλες 5 ομαδες θα παλεψουν για τις 4 θεσεις των πλευ-οφ. Και με αυτες τις ομαδες παιζουμε μια-μια μεχρι το τελος. Ουτε Αιολοι πια, ουτε Παρασκευες και Ελπιδες Θερμης. Μονο οσοι θα βρεθουμε (αν δηλαδη και εμεις δεν υποστουμε καμια πιο πανωλεθρια) ξανα στα πλευ οφς. Και οπως λεγαν και οι πιο πανω οπαδοι, για αυτα τα ματς ζουμε…bring them on!!!!

Αντε Παμε Γερα Ρε Ομαδα